ფიქრი დასამალავი
გავუმხილე სხვას.

იმედის ასკინკილას
ვეღარ ვუწყობ ფეხს.

მეც, კარგა ხანია.....
და როგორ მომნატრებია ასეთი ლირიზმით სავსე ლექსები..........
რა მჭირს ნეტავი?.. 

ფანტასტიური ლექსია!
აქ იმედი არასდროს მიცრუვდება!
ლამაზი მინორი გაქვს თანანა... :-*
5!

გრუსტ დელო ტონკოე, "ტონკოსტებში" კი ყველა ვერ ერკვევა... - ოდობრიაიუ...
ლექსს +1 ემოციას +1 ჯამში +2... სამწუხაროდ უფრო მეტს ვერ ვწერ... :(
ძალიან მომეწონა თქვენი სევდის მინდორი... წარმატებები და საუკეთესო სურვილები მტირალა ჯამბაზი პალიაჩისგან...

ზომავს დარდი მტკაველით
მუჭისხელა გულს.
გამიახლდა გრანელი,
სევდის სოლო წუხს...
მომინაღვლებს მინორი,
დამინამავს თვალს.
ფიქრი სევდის მინდორში
მიმატოვებს კვლავ...
ღამე მომეტმასნება,
მარტოობა სძულს.
რაც ახლა ჩემს თავს ხდება
თავს ვაბრალებ სულ...
იმედის ასკინკილას
ვეღარ ვუწყობ ფეხს.
სტრიქონს, ქცეულს კივილად
გონებაში ვხევ...
შინაგანი ხმა მერჩის,
აღარ ვუგდებ ყურს.
დარდი მაწევს მხარბეჭით,
ფეთქავს გული ყრუდ.
ავაფრინე ალალი,
შევაფეთე ცას,
ფიქრი დასამალავი
გავუმხილე სხვას.
ღობეს ჩხირად ჩავტოვე
ჩემი დარდის ფხა.
სიმარტოვე მატოლებს
სიჩუმეში ხმას...

ისეთი ძლიერი ლექსია, ვერაფერს გამოყოფ.
მადლობა ავტორს.

ჩემზე მაგას ვერ იტყვით:) ცოდვა იქნებოდა ამის თქმა :)

გრუსტ დელო ტონკოე, "ტონკოსტებში" კი ყველა ვერ ერკვევა...

თანანა  ნუ სევდიანობ ეგეც გაივლის :)

იმედის ასკინკილას
ვეღარ ვუწყობ ფეხს.
სტრიქონს, ქცეულს კივილად
გონებაში ვხევ...
თანანა:(

რაც ახლა ჩემს თავს ხდება
თავს ვაბრალებ სულ...
იმედის ასკინკილას
ვეღარ ვუწყობ ფეხს.

არ ვისურევბდი, რომ მარტოობის ორდენის კავალრობის გამო, იყოს ამ ლექსის ავტორის განწყობა გამოგონილი...არ მემემტებით ამისთვის...ცხოვრებისეული ნამდვილი საწუხარიც ბევრი აქვს ყველას და მჯერა, რომ თქვენნაირი ადამიანი ღირსეულად გადაიტანს

ვერ ვიტყვი რომ ეს შენი საუკეთესო ლექსია, მაგრამ განწყობა ჩანს და ესაა მთავარი!

ღობეს ჩხირად ჩავტოვე
ჩემი დარდის ფხა.
სიმარტოვე მატოლებს
სიჩუმეში ხმას...

გაიღიმე!-ცხოვრება მშვენიერია....:) 5

მშვენიერი ლექსია:)

არც ერთი პოეტისთვის, რომელნიც მარტოობის ორდენის კავალრებად ითვლებოდნენ, არ უკითხავს მკითხველს - რა ხდება შენს თავსო... სევდა რომ არ ყოფილიყო, მას პოეტები გამოიგონებდნენ... ვისაც ჩემი მინორი არ მოგწონთ, მარშით გაგატარებთ მაჟორში... ან ვინ შეადგინა პოეზიის საგნად საქცევი განწყობების ნუსხა?...

ღობეს ჩხირად ჩავტოვე
ჩემი დარდის ფხა.
სიმარტოვე მატოლებს
სიჩუმეში ხმას...

ჰმ... ამეტირა? არა, ირონიული ჩაღიმება გამომივიდა, ნაცნობი განცდაა და იმიტომ... ძალიან ფაქიზი, ძალიან ღრმა სულისა და ემოციურ ადამიანებს ემართებათ ამგვარად, თამარ:)

"...დარდი მაწევს მხარბეჭით,
ფეთქავს გული ყრუდ.
ავაფრინე ალალი,
შევაფეთე ცას,
ფიქრი დასამალავი
გავუმხილე სხვას.
ღობეს ჩხირად ჩავტოვე
ჩემი დარდის ფხა..."

როგორ არ გგავთ ეს ლექსი, სხვანაირი მახსოვხართ!...

ზომავს დარდი მტკაველით
მუჭისხელა გულს.

:(((((((
5

რა ხდება შენს თავს ჩვენც გაგვაგებინე თან................. ჩო:):):)

სევდის სოლო წუხს

კაი კაცო.. :D