ჩემს თითებს, სად არ ნაწანწალებს -
ჩემს დაღლილ თითებს,
კვლავ შერჩათ სითბო აყვავებულ, შენი სხეულის,
დრო გაქცეული,
გაჩხერილა ჩემს მშრალ ძარღვებში და...
გული მტკივა.

სიყვარული კი გაცრეცილ სახით,
ნაწამებ ფრთებით,
ეძებს წარსულით ნასაზრდოებ მომავლის იმედს...
ზეცას ვთხოვ მცირედს -
ასიათას მადლობას ვწირავ,
რომ შენში ვპოვო სამუდამო ნავსაყუდელი.