ჩემს სასთუმალთან

თვალებს დავხუჭავ სიმშვიდე მინდა
სხეულს მაცლიან ღვინის ფიალებს
მუხლებს ჰკვეთავენ ჩემს სასთუმალთან
და მიღრმავებენ სულში იარებს

ვაი რა ძლიერ შეგყვარებივარ
დედა სამშობლოს მდუმარე მთებო
ჩემს სასთუმალთან ნიაღვარებით
რატომ წამლეკეთ ნეტავ ცრემლებო

ბედნიერი ვარ როგორ ვერ ხედავთ
აქ ნაძვით მოსილს რა მშვიდად მძინავს
ნუ ამატირებთ დარდმა შემიპყრო
თვალები თრთიან ტუჩები გმინავს

თურმე რა ძლიერ შეგყვარებივარ
მე კი სხეული ყორნებს დავუთმე
თოვლის ფიფქებმა გადამიარა
მიჯნურთ გულები ვეღარ გავუთბე

ჩემს სასთუმალთან სანთლები დნება
ქარი ამ ფიქრებს შორით წაიღებს
სიზმრებად მოვალ ამ ღამეს წუთით
ღმერთი ჩემს თხოვნას თუკი გაიგებს

გადმომეყრება გულზე ვარდები
მერე სასმისი თუკი აიღე
ჩემს სასთუმალთან ნუ დაემხობი
ჩემი კვნესა თუ ისევ გაიგე

ამეტირება ჩუმად სევდიანს
შენი თვალები დამინახავენ
ნუ დაბრუნდები ჩემს სასთუმალთან
დარდები ფიქრებს შემილახავენ