მთვარე ნისლების ჰამაკში ცურავს,
ხშირად სუსხიან ქარში ვშუშდები,
არ განმეორდე... არ განმეორდე,
მეტჯერ ჩემს სიზმრებს ვეღარ ვუშველი.
გზადაგრძელებულ, გონბაშეხსნილ,
ბებიის დროის საათს ვუწყრები,
რომ დასაქოქად არ დამრჩა დრო და...
რომ შენ გაგყინე... ლოდინს უხდები.
ლოგინს უხდები აწრიალებულს,
სარკეში შენი თამამობს კდემა,
ყავის არომატს ისე უხდები,
წინ მიდევს შენი სურნელის კრება.
შენთან თოვლია...წელამდე გაწვდენს,
ცივ და ამაზრზენ ხელებს და ვხედავ,
რომ არ მეგონა ეჭვებმა წამსვე
დაიწყეს წმინდა ტაძრების ლეწვა.
და როცა ვხვდები, მარტო ხარ,შორს და...
ჩემი ფიქრები სასთუმალს გართმევს,
და რომ მე ვერ და,სურვილს ვერ ვმართავ,
და უნებურად მოვყვები ფანტელს...
და დაგადნები თმების ტალღებზე...
წითელ ტუჩებზე და შავ თვალებზე....
                                                              Candy.