მე ეს არ მქონდა წაკითხული სამწუხაროდ. :(
კარგია.

5

ქრისტე აღსდგა

უჰ...
მეტკინა...

:)

ოკ, სერჟ...
ათი თეთრი გეყოფაა?
მეტი არ მაქვს!

:)))))))

დეიდა თამრო დამეხმარე  რაააააა:)

- ძია, ძია, ათი თეთრი არა გაქვს?
დაიკო მყავს პატარა და მშიერი...
- დეიდებო, ბიძიებო, მიშველეთ, -
გვეხვეწება გამოხედვით ცბიერით.

- ძია, ძია, ათი თეთრი გექნება...
დამეხმარე, ღმერთი ბევრჯერ დაგლოცავს!
....
თუ ფულს მისცემ, - ჩუმად გეტყვის მადლობას,
თუ არა და, შეგიკურთხებს სალოცავს!

..................
მისამართი? - საქართველო... თბილისი!

(უბრალოდ ძAლიან მიყვარს ის ლექსი....)თუმცა ეს თEმა საკმოდ რთული და რეალურია...ადრე მეტროში დადიოდა 5 წლის ბიჭი.დახატული იყო...(.ვაი შენს პატრონს თქო..)..გული მიკვდებოდა....მეც სულ ფულს ვჩუქნიდი.დამინახავდა  მეორე ვაგონიდან გახარებული მორბოდა..

    3წლის გოგო მყას ეხლა ამოჩემებული///საბურთალოზე ....ლამაზი დიდი თვალებით,მუდამ გაჩეჩილი თმებით///ჩაგკიდებს ხელს და პირდაპირ მაღაზიაში მიგიყვანს-----"ერთი შოკოლადი მიყიდეო დეიდა"
მივყევი მეც და "რომელი გინდა თქო" და "რძე მირჩევნია ჩემი პატარა ძAმიკოსთვისო"

დიახაც..... მისამართი? - საქართველო... თბილისი!
შეფასება უმაღლესი

თამარსაც ძალიან უყვარს ანა კალანდაძის ეს ლექსი, მაგრამ... აქ სულ სხვა თემაა!...  და არც ბოშა ქალის თემაა წამოწეული წინ. აქ ბავშვების პრობლემაა...

დღესაც ერთი ხუთიოდე წლის ბავშვი ხელჩაკიდებული გადავიყვანე ქუჩაზე და გავარიდე მანქანებს...  მე და გიო მაკაველი ვიყავით ერთად.
ხუჭუჭა ქერათმიანი, ცისფერთვალა ბავშვი იყო... "ხატი იყიდეო", - მთხოვა.
გიომ - "კარგად თუ იქცევი-ხოლმეო?" - ჰკითხა.
"კი, მე კარგი ვარ, არც ვიგინები და არც ვიფურთხებიო"... - თან ხატებს აწვალებდა ხელში, არ იყო დარწმუნებული, რომ ვიყიდდი და საბრალო  თვალებით გვიყურებდა.

ხატი ვიყიდე და... გული დამწყდა, კანფეტი არ მქონდა ჩანთაში...  თმაზე მოვეფერე.
გამიცინა და... ახლა სხვა გოგონას გაეკიდა, - ხატი იყიდეო...

აი, ასეთ ბავშვებზეა ეს ლექსი... :)

და რა ქალი?! ხელის გულით სატარები...
რა თვალები?! ელვის ცეცხლის დამჭერი...
ბოშა ქალი, ვარსკვლავების სადარები...
შეხედეს და... შეუკურთხეს გამჩენი...
მეზღვაურებს გამომწვევად გვერდს აუვლის,
ეტყვიან და... ისიც ეტყვის ურიგოს...
ხელგაშლილი გადუდგება მეზღვაური:
-მხოლოდ ერთხელ მაკოცეო, სულიკო!..
ეს პაწია, სიყვარულის დოსტაქარი,
განა დარდობს, თვალებს ცრემლით იოსებს?
მხიარული, ფეხშიშველი ბოშა ქალი
სტვენით მიდის პორტის სანაპიროზე...
  ძAლიან ყვარს არტემიდას

ერთი სიმღერაა ბოშა ქალზე
ის გამახსენდა რატომღაც
თუ გამახსენდა ან ვიპოვე, დავდებ.

ახლა გუგლში გავუშვი ძებნაზე და რაოდენ საოცარიც არ უნდა იყოს, "გამართული" ქართულით მიპასუხა:
"უფრო შედეგიანი რეზულტატისათვის, ჩვენ ის გვერდები გამოვტოვეთ, რომლებიც..."
შედეგიანი რეზულტატი...  ვავა  :(

მოკლედ
ვიპოვე მაინც უშედეგო რეზულტატებში

და რა ქალი?! ხელის გულით სატარები...
რა თვალები?! ელვის ცეცხლის დამჭერი...
ბოშა ქალი, ვარსკვლავების სადარები...
შეხედეს და... შეუკურთხეს გამჩენი...
მეზღვაურებს გამომწვევად გვერდს აუვლის,
ეტყვიან და... ისიც ეტყვის ურიგოს...
ხელგაშლილი გადუდგება მეზღვაური:
-მხოლოდ ერთხელ მაკოცეო, სულიკო!..
ეს პაწია, სიყვარულის დოსტაქარი,
განა დარდობს, თვალებს ცრემლით იოსებს?
მხიარული, ფეხშიშველი ბოშა ქალი
სტვენით მიდის პორტის სანაპიროზე...



მოკლედ, არ ვიცი რა კავშირშია, სულ სხვა განწყობაა, მაგრამ კი გამახსენდა და

ისე კი უამრავი ბავშვობაწართმეული ბავშვი დადის და ცხოვრობს თბილისში
მძიმე თემაა

ძალიან მესევდიანა. :(
არ მესმის ზევით გამართული კამათის...
ლექსი ნამდვილად ასახავს რეალობას!... სამწუხარო რეალობას! :(
ავტორი თბილად მოვიკითხე:)

კიდევ რა ვარ თამარ?
ჩეგევარა. 2011-08-31 17:07:18

კიდევ? მომავალი მამიკო, რომელიც მიუხედავად იმისა, რომ ცდილობს გამაბრაზოს, - მაინც ძალიან მიყვარს... :)))))

:)):))  ქულებით ჩემი დაინტერესებაო? ვაი დედაააა..და ბოღმიანიც ვყოფილვარ თურმე...კიდევ რა ვარ თამარ?

ავტორი: თამარ ბუკია
ჟანრი: პოეზია
ჩემი შეფასება: 5


27 აგვისტო, 2011

იკა, ვერ გცნობ, იცი? მეტი საქმე არ გაქვს ადამიანო?
სამწუხაროდ, ჟანრი  "ს ხ ვ ა"  - გაუქმებულია და... ძალაუნებურად დავდე პოეზიაში... მე არ მაინტერესებს ქულები ( თურმე - შენგან განსხვავებით)!
და მე - სხვა ირაკლი ყალიჩავას ვიცნობდი, მაპატიე, ასეთ ბოღმიანს - ვერ გეგუები და რა ვქნა? :(

:)))) ისე, შენს 6 კომენტარს, ჩემს 8 კომენტარს და კიდევ რამდენიმე დუბლირებულს თუ გამოაკლებ, -  ალბათ გაცილებით ნაკლები კომენტარი დაგრჩება და...
მოკლედ, რააა!
რა მალაპარაკებს ამდენს?
გაიხარე!

თამარ ეს რა არის?37 კომენტარი და 38 ქულაააა? ღმერთო ჩემოოო...გაბრაზდი და წაშალე ახლავე ლექსი...:(:(

კომენტ 36. სწორი ხარ ნია-კო. მომეწონა ეს ლექსი თავისი პირუთვნელი სიმართლით.

როგორ მომნატრებიხარ...

მტკივნეული სიმართლეა, თამ

მისამართი? - საქართველო... თბილისი!
5

მწარე რეალობას საოცარი დოკუმენტური სიზუსტით აღწერთ ქალბატონო თამარ და ძალიან მომეწონა! :)

აქვე მოგიკითხეთ და მარიამობასაც გილოცავთ!  დედაღვთისა გფარავდეთ მუდამ! 

მოეწონა კვაზი უმახინჯესს +უსასრულობა;)

ყველას დიდი მადლობა მოლოცვისთვის...

მუხა, შენმა კომენტარმა მაიძულა, ისევ მივბრუნებოდი ლიტერატურას. მართლა! :)))

კარგო თამარ, გილოცავ  მარიამობას!

ლექსი მომეწონა, რეალური, ემოციური.

ფეხშიშველა მიტანტალებს ქუჩაში,
ხელით არა, მზერით სითბოს იპარავს.
                                              კარგი სახეა...ლექსიც  კარგად ამბობს თავის სათქმელს...:-*

დედაა რაფერი გულისტკივილი არი ჩადებული!

კარგი არი ესი ლექსი!

თემა მძიმე,ლექსი მშვენიერი...გილოცავთ მარიამობას!

ქალბატონო თამარ, მართლაც დამდუღრული გულითაა დაწერილი. გაიხარეთ, ასეთია ჩვენი რეალობა,რაც ძალიან მტკივა... იმედია, ახლო მომავალში ბავშვები მაინც აღარ ივლიან ხელგაწვდილები... შეგეწიოთ ღვთისმშობლის მადლი თქვენ და მის წილხვედრ ქვეყანას...

"ხელით არა, მზერით სითბოს იპარავს."

იმოქმედა ძალიან....

მართლაც ზუსტადაა ასახული.
______________________________
დღევანდელ დღეს გილოცავთ, ქ_ნო თამარ.

მათხოვრობების (განსაკუთრებით ბავშვების) რიცხვის ზრდა ზუსტი ბარომეტრია ქვეყნის მდგომარეობის...სამწუხაროდ, ჯერჯერობით საიმედოს ვერაფერს ვხედავ...
ისე, რომ შეგიკურთხებს, ესეც ქუჩაში გაზრდილი და ცხოვრების მიერ გაუხეშებული ადამიანის გარკვეული თავდაცვის ინსტიქტია...თუმცა, შესაძლოა, სულ სხვა, ფაქიზი ვინმე  იმალება ამის უკან...
მტკივნეულია!..

მეც გილოცავ, თამარ მარიამობას, დაესწარი მრავალს!

გაიხარე, ელდარ!
დღევანდელ დღეს გილოცავთ ყველას!

აქ მუყაოს სენაკებში
დაუდვია ტკივილს ბინა,
გაყინული თევზებივით
მიუსაფარ ბავშვებს სძინავთ.
ღამეა და ძრწის სამყარო,
გათენდება ტანჯვის დილა,
სულიწმინდა იმდუღრება,
ღვთისმშობელი წუხს და გმინავს.

თუ ფულს მისცემ, - ჩუმად გეტყვის მადლობას,
თუ არა და, შეგიკურთხებს სალოცავს!

..................
მისამართი? - საქართველო... თბილისი!

ძალიან მიყვარს ეს ფილმი, ნიინ... "ქვიშის კარიერის გენერლები"...
მაგრამ ის, რის შესახებაც დავწერე,  ამერიკული ფილმი კი არა, ჩვენი ქალაქის სამწუხარო რეალობაა, და არა მხოლოდ ჩვენი ქალაქისა...

ქვიშის კარიერის გენერლები-,მგონის ასე ჰქვია იმ ფილმს.

სოციოლოგიურ კვლავაზე მინდოდა მუშაობა.

და მახსოვს  მოსკოვში წარმატებული ადამიანების ძალიან ცოტა პროცენტი იყო მოსკოვიდან.აბსოლიტური უმრავლესობა პერიფერიიდან.

ამ ბავშვებიდან ძალიან ცოტა-მაგრამ ცუდი სიტყვა-გადაირჩევა  და დადგება ...
ძალიან წარმატებული ადამიანი..

და გარკვეული რაოდენობას ეს ტკივილი გამოაწრტობს..საინტერესო,მრავალფეროვანი და განსხვავებული ბიოლოგიური მასალა მოდის.ასე მე არ ვფიქრობ-მაგრამ არიან ადამიანები რომლებიც ფიქრობენ ასე.

დღევანდელ დღეს გილოცავ.

''  ვსე ვი მოლიწეს ვაშიმ ბოგამ ,ა ვაში ბოგი ვსო პრაშაიუტ ვას''საუნტრეკია მსგავსი თემატიკის ფილმიდან.
არ ვიცი მათ ასეტ  ბავშვობას თუ გვაპატიებენ.

მართალი ხარ შენ პოეტო...........................
გილოცავ დღევანდელ დღეს..........

რა საოცრად იცი , ლექშში მტკივნეული თემის გადმოცემა, ასე, მხოლოდ იმას შეუძლია ვისაც შენებრ კეთილი და სუფთა გული აქვს, 
იმედი მაქვს დადგება ის დღე, როდესაც  არ გვეყოლება  მათხოვარი!

მასე ქენი... :))))

აბა,აბა..ისეთ გარჯა-წამებითაა ნაშოვნი რო...ეეეჰ ვერ მოვიშალე რა ეს ხელგაშლილობა...:))წავედი ახლა ახალ ლექსს დავდებ და არ დავხარჯავ მეტ ქულებს...:

თუ ფულს მისცემ, - ჩუმად გეტყვის მადლობას,
თუ არა და, შეგიკურთხებს სალოცავს!
სამწუხაროდ ასეა... რა კარგად ამბობს ეს ლექსი სათქმელს!:)
და კიდევ, მოგიკითხეო:)

იკა, ბევრი გაქვს ქულები?
რა სისულელეზე ხარჯავ შენს მონაპოვარ ქულებს?
ამის თქმას - კიდევ ერთუ ლექსი დაგედო, არ გერჩია? :)))))))))

კაი...აწი არ შემეშინდება მაშინ თუ ამ კატეგორიის ბიჭი არაა...


უჰჰჰ ამოვისუნთქე...:)):))

მადლობა თამარ ნამუშევარისთვის, სადაც საჭიროა იქ ურტყამს და  ადამიანი გულგრილი ვერ  დარჩება, ლექსიც კარგია და აზრი ხომ მაგარია,იცოცხლეთ.

ის ლ.პ.კ. -  ლექსებს რომ გირჩევდა, აღარ მოვა, და... ვინც თავიდან შექმნა ის ნიკი,  - მისი არც მე მეშინია და ნურც შენ შეგეშინდება, - არაა ის ამ კატეგორიის ბიჭი! :)

მე მიწისქვეშ დავძვრები თხუნელასავით და იქ მხვდიბიან...:))მეტროში რო არიან ეგეთი ბავშვები ეგ ვიგულისხმე და მეორე კომენტარი აქ რო ზოგიერთებმა იციან,ცოტას რო აცლიან და რო არ შემოდის არავინ და რო შკიან მერე მაგისი ნაყოფი იყო წაშალე აწი,თორე მე და შენ ვაოფებთ მარტო...:D

თორე მოვა ახლა ლ.პ.კ და გაგირჩევს ლექსს...:):)):)):)):))

დიდი მადლობა, ოთარ და მერაბ! :)

ძალიან მძიმე თემაა...გაჭირვებულების რაოდენობა დღითი დღე იმატებს. :(
მოგიკითხეთ და იმასაც ვიტყვი,რომ ლექსი მომეწონა :)

სამწუხარო რეალობაა... მეც რამდენჯერ შემხვედრია მათხოვარი, რომელიც კაპიკებს ითხოვდა და მეც ვაძლევდი თუ მქონდა ხურდები... ხელგაშლილი ვარ და არ მიყვარს დამწვარი ადამიანები.
ღმერთმა ისეთ საქართველოს მოგვასწროს, არც ერთი ადამიანი რომ არ გვეყოლება სამათხოვრო...
გაიხარეთ თამარ, მტკივნეული თემაა.


5

რაო, იკა, რა მინდაო?
მაპატიე, მაგრამ... ვერ გავიგე კომენტარის აზრი!

მეტრო- სადმე ვახსენე?  :-? 
ხანდახან მიწის ზევითაც უნდა იარო-ხოლმე და... მაგათ მეტი რა არის ქუჩებში? :)

და რა უნდა წავშალო? ლექსი? თუ შენი კომენტარი წავაშლევინო?
იყოს ერთიც და მეორეც... არაფერში მიშლის ხელს! :)))))

ახლა წაშალე თამარ...ხო ხედავ არავინ შემოდის...ცუდები ესენი....უუუუფფფ...:(:(

მეტროში იყავი თამარ?:))