სივრცეს მანქანის, მუსიკა ავსებს...
გული მაქვს სავსე,
სული მაქვს სავსე,
მზით გავსილი ეს შემოდგომაც
მე ვარ და.. ასე,
ვზივარ , მიხუტებული
საკუთარ განცდებს
და როგორც ადრე,
ბავშვობაში,
მეპარება თვალებზე რული...
(ეს ბავშვობაც ხომ ტესტივითაა,
ბედნიერების გამოსაცნობად)
ფეხდაფეხ მომდევს ციდან
მთვარე კინოკამერით...
( ერთი კაცის სამყოფი პური)

დიახ, მგზავრი ვარ წუთისოფლის
და ლამაზად ვმგზავრობ!
მომშივა?...მთვარეს წავიტეხავ
და გზას განვაგრძობ,
მზისკენ განვაგრძობ!...