-ყველი რანაირი გინდა?
–გამომძახა -ჩვეულებრივი
–რანაირი უნდა მინდოდეს?
-ჰოლანდიური გვაქვს, დაჭრილი, მოდი ნუ მაწვალებ და მაგას მოგცემ.
-"დავაი", მაიტა თუ ძაან ძვირი არ ღირს.
-იმერულზე ცოტათი ძვირია,
-კაი იყოს. ბარემ პურიც დაჭრილი მომე.
-ძეხვი დამიჭრა და ყველთან და პურთან, ერთ პარკში , მეორეში კი ლუდი და ჭიქები ჩამიწყო.
-სულ 12 ლარისაა.
-გადავუხადე. პარკებს ხელი დავავლე და სკვერისკენ წავედი. ლალი გარეთ ,სკვერის ბორდიურზე ჩამომჯდარიყო და მელოდებოდა.
- გამახსენდა მანქანაში არაყი რომ მედო. პარკები მივაწოდე .
-ამდენი რა იყიდე?
-არც არაფერი-- ლუდი და ჭიქები ცალკე პარკში ჩამიწყო.. მოვალ ეხლავე.
-სად მიდიხარ?
-მანქანასი არაყი მაქვს და მოვიტან,
-აღარ გინდა რა, ისედაც მთვრალი ხარ.
-რაღა მთვრალი ვარ , გამოვფხიზლდი, იმდენი ხანი ველოდებოდი ჭიშკრის გაღებას, გამოვედი. და სანამ პახმელია დამწყებია , ჯობია -ცოტა მივკრა.
-კაი, გელოდები.
-მალევე მოვბრუნდი , შენ არ დალევ?-შევეკითხე.
-არა , მე იშვიათად ვსვამ და თანაც შეიძლება ღვინო დავლიო. ან ლუდი ცოტაოდენი.
-კაი , როგორც გინდა, მეც ცოტას დავლევ ხასიათი რომ არ გამიფუჭდეს.
-შევედიტ სკვერში და ყველაზე უბრო მოფარებულ სკამზე ჩამოვჯექით , ფეხებზე კი მეკიდა , მაგრამ მაინც ვარჩიე ისეთ ადგილას დავმსხდარიყავით სადაც , შემთხვევით გამვლელი (გზააბნეული) ვინმე ნაცნობი ვერ დამინახავდა. შუაღამისას სკვერში არაყს როგორ ვსვამდი.
-რას შეჭამ ? ყველი პური და ძეხვი გვაქვს.
-ხოდა რაღას მეკითხები ? ყველს პურს და ძეხვს შევჭამ, და შენი ნებართვით ლუდს მივაყოლებ. შეიძლება?-გაეცინა,
-ჰოო, მეც მაგარი კითხავ დაგისვი, ვერაფერს იტყვი. პური მივაწოდე და ზედ ყველის და ძეხვის ნაჭრები დავუდე.
-მადლობა. მომშიებია , დღეს მთელი დღე არ მიჭამია , უფრო სწორედ ვერ ვჭამე , არ მინდოდა , .
-მიირთვი მიირთვი ,
-ლუდი ჩამოვუსხი , ჩემთვის კი ლუდს, არაყი დავუმატე და მოვსვი. მესიამოვნა, გრადუსი ვიგრძენი , არყის გემო კი ვერა.
- ამ ადგილადან მთაწმინდა არ სჩანს არადა , მაგრად მომინდა დამენახა,
-დაფიქრებულხარ, ფაქტიურად ანძის ქვეშ ვცხოვრობთ, და ანძას ვერ ვხედავთ.
-რად გინდა , რომ ხედავდე?
-რავი უბრალოდ აქვეა და არ ჩანს. გაასწორებდა რომ ჩანდეს.
-რამდენი ხანია გიცნობ , და  არ ვიცი რას აკეთებ –მეუბნება.
-რომ იცოდე არც მე ვიცი , შენ რას საქმიანობ.
-მე პირველი შეგეკითხე.
-არ შემკითხვიხარ, უბრალოდ სთქვი , რომ არ იცი, რას ვსაქმიანობ. ამიტომაც დაგასწრებ და შეგეკითხები; რას საქმიანობ ქალაბატონო ლალი?
-ქალბატონო არა ....
-არაფერს რომ აღარ ვსაქმიანობ , იმიტომაც მინდა აქედან წასვლა.
-კი , მაგრამ სულ ასე ხომ არ იყავი?
- იყო დრო როცა ვმსახურობდი და მეგონა რომ რაღაცას ვაკეტებდი ისეთს , რაც ვიღაცას სჭირდებოდა.
-არ მეტყვი რას აკეტებდი?
-გეტყვი, რატომ არ გეტყვი. მთარგმნელობით კოლეგიაში ვმუშაობდი.
-ვა, რას აკეთებდი?
-აბა თუ გამოიცნობ? -გამეცინა.
- არა დღეს ბრიყვული კითხვების , დასმის დიდოსტატი ვარ, იცი რა გამახსენდა.
-რა?
-რა და ნუგზარ ჯუღელი ხო იცი ?
-ხო როგორ არა.
-ჰოდა ძველი დროა , ეგაც რომ ახალგაზრდაა , თინათინიც ხომ გახსოვს ლეკვეიშვილი?
-მოცურავე რომ იყო?
-ხო, მეტი,  ქართველი მოცურავე არც არსებობდა ბუნებაში. მოკლედ ამ ჩვენმა თინათინმა გაიმარჯვა , ევროპის ჩემპიონი გახდა მე მგონი, და -ფინიშთან მისულს ნუგზარი დახვდა და წყლიდან ახალ თავამოყოფილს, სულს რომ ძლივს ითქვამს, ეკითხება:
-თინათინ თქვენ ცურავთ? -აი ეგეტი კითხვა დავსვი დაახლოებით, არა?
- არა, რატომ ხო შეიძლება კოლეგიაში მემუშავა და მბეჭდავი ვყოფილიყავი,ანდა სულაც ბუღალტერი. -მართალი ხარ , ხომ იცი. მე მგონი დავთვერი. ოღონდ , სულაც ბუღალტერი არა რა, მბეჭდავი მირჩევნია.
-ბუღალტრებმა რა დაგიშავეს?
-არც არაფერი , უბრალოდ არ მინდა რომ ბუღალტერი იყო..მითხარი ,მართლა მბეჭდავი იყავი?.
-მბეჭდავიც ... და თან ფრანგულიდან ვთარგმნიდი.
-ინტერესნო. იცი როგორ მევასება ფრანგული/
-როგორ?
-ძალიან. განსაკუთრებით როცა ქალები ლაპარაკობენ, ან მღერიან .
-ლაპარაკობენ და მღერია ქალები ფრანგულად… მაგარი ხარ რა ,რატომ ვითომ ქალები.
-არ ვიცი მაგრად მსიამოვნებს, ასე მგონია მე მიმღერიან და მეუბნებიან როგორ ვუყვარვრარ. -------------ლექსები იცი ფრანგულად?
-გაგიკვირდება და ვიცი.
-წამიკიტხავ რამეს?
-რამეს თუ ვინმეს.
-ვინმეს რამეს.
-კარგი.
-დაიწყო. არყიან ლუდს ვსვამდი და ვუსმენდი. მართალი ვუთხარი , ძალიან მსიამოვნებდა ფრანგულის სმენა, სწავლა მინდოდა , მაგრამ ენებში საშინლად უნიჭო გამოვდექი, ვიცოდი არაფერი გამომივიდოდა და ამიტომ არც მიცდია. დაამთავრა, და ეს დამთავრება ჰგავდა , თავზე რომ გეფერებიან , გსიამოვნებს,  გაიტრუნები , თვალებს მილულავ და ამ დროს სიფთაო და ვინმე ბოროტი თავში, რომწამოგარტყამს და დაგაბრუნებს რეალობაში სადაც , მომფერებლები არ არსებობენ , მხოლოდ თავში წამომრტყმელები...
-რა კარგი იყო. ვისია?
-მალარმე.
-მერე რაო , რა მინდაო მალარმემ? თეთრი, სუფთა ფურცლების შიში კიდევ მაქვსო?
-არაო, აღარო.
-მეტი არაფერი?
-კიდევ, რამაზა მაგარი ბიჭიაო , და ყველა ფრანგ ქალს ევასებაო, ზემოდანაც ქართველებსაცო, ხოდა გეყოფათ აქ ჯდომა და გაისეირნეთო , დილის 6 საათამდე მაინც არ გათენდება და დღევანდელ ღამეს აქ მოსვლას კიდევ მოასწრებთო...
--ასე იძახის მალარმე.
-და ზარატუსტრა , ზარატუსტრა რას ეუბნება?
-დაახვიეთ აქედანო.
(დასაწყისის გაგრძელების ამ ნაწილის, დასასრული)