დელფინარიუმი
          (დელფი მერე წაშალა პოეტმა და ნარიუმი დატოვა)
                                              ნარიუმი
                              ( ლექსი იკითხება სვანური ტონით )
დევების ზღვაში დელფინების გუნდი შეცურდა
წყლის ნაპირთან ვდგევარ მარტოდმარტო
ობოლ სულზე ჩაფიქრებული
დავინახე მოცურავე სველი არსება
და ამ ორომტრიალში მომენტალურად
გავიფიქრე თავის დახრჩობა
ის არსებაც იყო ჩემს წინ ძალზედ სველი,
თანაც მძიმე,  ბორგვით გადარეული...
ფოთოლივით შემკთარი ერთი თეთრი თოლია
ნარნარებდა ზღვის ტალღებზე დარჩენილი ეული
დაეძებდა დიდი ხნის წინ გადაკარგულ მეუღლეს
ვფიქრობდი მასაც უნდოდა ამ დილით თავის დახრჩობა,
მაგრამ არ გამოუვიდა, იმან ხომ ცურვა იცოდა (ირონიით)
მთაშიც არ დარჩა ფრინველი, სულყველა მიმოიფანტა
თოვლის ფანტელიც, რომ ცვივა სიცივით შეშინებული
მეც მიმეყინა თითები, ბოლომდე ვწერე რვეული
ქარი თმებს მირხევს, მაბოდებს (ნახევრად მელოტია თან)
რა დაძრავს კლდიდან ამ ლოდებს
მხოლოდ თოლია გაიგებს, თუ რა აწუხებს ჩემს პოეტს
წუხელ თევზებმაც მაწოდეს აზრები გამწარებული
ვფიქრობ კვლავ ვუშვებ შეცდომას ცხოვრებით გაწბილებული
აზრთა ღრიალში ვეცადე დაღლილმა თავის დახრჩობა
დევების ზღვაში დელფინების გუნდი შეცურდა!
     

                                      გმადლობთ