*

ვინ იცის რამდენჯერ მომიწყვიტავს
მკერდიდან სიჩუმე და მიმისვენებია
სუსტი ტერფების ჩრდილში-

ვინ იცის, როგორ შიშინებენ
ქარში შვრიის ღეროები,
მოღუშულები და მწყურვალები

და ეს თითები ვინ იცის-
თეთრი ფუნჯები
შემოწყობილი გაბზარულ ნიჟარებზე

*
დედაჩემი ისაა,
ვინც თოფის ლულაში ამოზარდა
ჩვილი ყვავილები-მწვანე ღვიები
და ცრემლით რწყავდა.

*
იქნებ ამ კორიდორში-
ყვითელი მოლაღური შემოფრინდეს
და გასასვლელი ვეღარ იპოვოს