ათასჯერ მოვკვდი...
და აღვსდექი ათასმეერთედ -
მოვკვდი მეომრად, მეთულუხჩედ, მეხრედ, მეეტლედ,
ქურდიც ვიყავი, წამებულიც, ვიყავ ასკეტიც,
მორწმუნეც ვიყავ, ღვთისმგმობელიც და მყავდა კერპიც,

სულიც გავყიდე,
თუმც ვიყავი სულით დიადიც,
მონაც ვიყავი, საჭურისიც, მრუში დიაციც...

ცხენი წამექცა და ვიბრძოდი...
დამჭრეს - ვიბრძოდი...
ჩემსავ ძუძუმტემ მესროლა და მაინც ვიბრძოდი...

მე ვთესდი, ვმკიდი, მე ვხატავდი, ვაქანდაკებდი -
რასაც დავნებდი, იმ ერთადერთს, სიკვდილს დავნებდი...

მე ათასერთი სიცოცხლით და ათას აღდგომით მოვედი დღემდე -
რამდენჯერ უნდა მოვკვდე,
აღვსდგე ნეტავ როდემდე?!

აჰა სიცოცხლეც ათას ერთი - მე ვარ პოეტი -
რა დავტოვე, რა დამახვედრეთ, რისთვის მოვედი?!
მეფობა მინდა, სიმდიდრე, თუ თაყვანისცემა?! -
არა, ბატონო, ნუ დამიწყებთ ამის მტკიცებას!..

მე ათას ერთი სიცოცხლით და ათას აღდგომით მოვედი თქვენთან,
მე ათას ერთი სირცხვილით და ათასი დარდით მოვედი თქვენთან...

მე თქვენ მიყვარხართ,
მე თქვენ მძულხართ,
მე თქვენ მჭირდებით, -
ღვინო გწყურიათ?! - მე დავჭყლეტ მტევანს, გპირდებით!
სისხლი გწყურიათ?! - დავიწურავ ძარღვებს, გპირდებით!
ხალიჩები გსურთ?! - გაგეგებით ფეხქვეშ, გპირდებით!

ათასჯერ უნდა მეცხოვრა, რომ გამეგო თქვენთვის,
გამეგო თითქმის,
ათასმეერთედ მოვსულიყავ ოსტატად რითმის...

და დღეს მე ვცხოვრობ უპოვარი მგოსნის სიცოცხლით
და ეს სიცოცხლე გვირგვინია ათას სიცოცხლის!