დღეს ზეცა კარიბჭეს პირქუშად დახურავს,
ოთახში სითბოა და კიდევ სიჩუმე,
უეცრად ცის წვეთი ეცემა სახურავს,
თუმცაღა დარცხვენით მაშინვე იყუჩებს.
ახლაა ჰაერი ისეთი ფაქიზი,
გავსებულ ნესტოებს ფილტვამდე ვიზოგავ,
წუხელაც მოვკვდი და თოვლივით გავფითრდი,
სული კი გავუშვი კარების ღრიჭოდან.
უძილო სახეზე ღიმილი მეხატა,
ვარსკვლავებს შუა დღის სიზმარში ვითვლიდი,
თითქოსდა ქარიან ამინდებს მე სადაც
მივყავდი,იქ იყო სიცოცხლის ფინიში.
ზამთარი დეკემბერს ფერხულში ჩაება,
და ყინვაც მიწაზე მოასხამს მინანქარს,
დაყარეს ფარ_ხმალი მოხუცმა ჭალებმა...
ასეთი ზამთარი ჯერ არსად მინახავს.