სარკმელში მთვარე,
სარკმლის იქით  შენ და შემცივნული ბეღურები,
ვეღარც გეღიმები.
არადა მხიარული გახსოვარ.
(აქ რითმა თხოულობს მაცხოვარს,
მაგრამ რას ვერჩი)
უკვე მერამდენე ღამეა ,
აღარ თენდება.
კიდევ კარგი ცა უღრუბლოა
და მთვარეს ვხედავ.
ვარსკვლავებსაც.
ოპტიმისტი ვარ, ჭიქა ნახევრად სავსეა.
უკვე მერამდენე ღამეა ,
აღარ თენდება.