ნეტავ რა ესიზმრებათ ქუჩაში, ცეცხლმოკიდებულ
კაროდნის ყუთთან ჩაძინებულ ბავშვებს.
ნეტავ რას გრძნობენ როდესაც
გამვლელის ზიზღნარევ სახეს ხედავენ.
ბევრი ხელის გაშვერასაც ვერ
ახერხებს ყინვაში.
სცივა და კანკალებს.
ტკივა და განიცდის.
ნეტავ რაზე ფიქრობენ
მზესუმზირის,
ბურბუშელის ან
ხილის გამყიდველი ბებოები,რომელთაც
სიცივისაგან სხეულის ყველა ნაწილი
სტკივათ.
ჩვენ ვცხოვრობთ?!
მტკივა არსებობა.