ვერ დავეთანხმები სხვების მოსაზრებას და ვიტყვი, რომ , ისეთი ემოცია მივიღე ამ ლექსიდან, ტირილსაც დავიწყებდი, დიდი გოგო რომ არ ვიყო უკვე...
დამსახურებული 5 ჩემგან!

55555555

"მე საერთოდ ველრიბრს ვერ აღვიქვამ როგორც პოეზიას''
ლიკა, თუ საერთოდ ვერლიბრს უარყოფთ, მაშინ ყველაფერი გასაგებია. გაიხარეთ!

ბატონო დავით, მე საერთოდ ველრიბრს ვერ აღვიქვამ როგორც პოეზიას. ჩემი აზრით ვერლიბრს ის ადამიანები ქმნიან (ანუ როგორც თქვენ უწოდებთ (პროზაიზმებით პოეზიის შექმნა) რომელთაც არც პოეზიის ნიჭი დამადლა ღმერთმა ბოლომდე და ვერც პროზას ეჭიდებიან:)
ანუ სადღაც "შუაში არიან გაჩხერილები"
მაპატიონ უოლტ უიტმენმა, ბესიკ ხარანაულმა და სხვა დიდმა ვერლიბრისტებმა:)
მე როგორც ძველმოდური, კონვენციური ადამიანი ლექსს პირველ რიგში ემოიციით ვაფასებ და შემდეგ მელოდიითა და რიტმით.
ანუ აი ამ სამი რამის კომბინაციაა პოეზია.
ლექსი ხომ სამეცნიერო ნაშრომი არაა, დაჯდე, იმუშაო მასზე და ახალი აღმოჩენები აკეთო:)(როგორც ამას საცოდავი, უნიჭო "ლექსთმცოდნენი" ღაღადებენ)
ლექსი იმ მელოდიითა და რიტმით უნდა მოდიოდეს თავში და ემოცია მოჰქონდეს....
ჩემთვის ესაა პოეზია:)

ლიკა, ლექსი რომ კონვენციური ყოფილიყო შენიშვნები გასაგებია, ვერლიბრს უნდა გააჩნდეს არა მუსიკა, ''დოვენ, დოვენ, დოვლი... არამედ რიტმი და ხშირ შემთხვევაში პროზაიზმებით პოეზიის შექმნა, თუმცა ზოგიერთი დიდი ვერლიბრისტი  ზოგჯერ რიტმსაც უარყოფს და მაინც გასაოცარ ეფექტს ღებულობს,ჩემი ლექსის დასაცავად არ ვამბობ ამას, თქვენ როგორც ერუდირებულმა ავტორმა უფრო გულისხმიერად წაიკითხეთ  უოლტ უიტმენი უცხოელებიდან და ჩვენი ბესიკ ხარანაული. 

ძალიან კარგია!

ბატონო დავით
მეც დავეთანხმები ნინი-ნიჩორტას, სამწუხაროდ:(
პირველ რიგში იმიტომ, რომ ლექსი ემოციაა და არა სცენების დაწვრილებითი აღწერა და თან ვერანაირი მუსიკა ვერ მოიტანა ჩემთან:(
თემაც ნაცვეთია...
პოეზუიამ არ ვიცი მაგრამ ცხოვრებამ გაცვითა:)
ეს ჩემი აზრია და იმედია არ მიწყენთ:)

5

არ გაუმართლა....5

შანდორ ბოდლერის არა? :))

ოო, შარლ პეტეფის ლექსები ძალიან მიყვარს :):) წარმატებები

55555555555555555პოეტური

5 :)

გახსოვს ის ცელქი ცქრიალი...

შესანიშნავია! :)

მეც დავეთანხმები ანემონეს...

განცდების გადმოცემის არაჩვეულებრივი პოეტური ხელწერა გაქვთ

სასთუმალი რომ შეიცვალა
და ძილი დააპირა,
შენ ადექი,
ქალიშვილობის კაბა ჩაიცვი,
ხელიდან ბეჭედი წაიძრე
და ატირდი.                      -რა კარგი ქალია...555555555555

555555

პოეზიაა ნამდვილად :)

პოეზიაა :)

თან ისეთი მინდორი მოინატრე,
სადაც გვირილების ტყეა
და არც ერთი სარეველა არაა...
ახლა კი... ისევ ბუზღუნებ შენთვის
და ჩაფრენილი დილის სარეცხს
და ათას წვრილმანს,
ვეღარც კი ამჩნევ –
აქლემივით მძიმე და ზანტი
გიახლოვდება საღამოს ჩრდილი.
5

ეს თუ პოეზია არაა მე ლექსს აღარ წავიკითხავ :))

თან ისეთი მინდორი მოინატრე,
სადაც გვირილების ტყეა
და არც ერთი სარეველა არაა...

ნეტავ სადაა ასეთი მინდორი...

ჩემთვის საინტერესოა განსვავებული აზრი, ''პოეზია, არაა'', ნინო, ძვირფასო, რატომ? იქნებ, არგუმენტებით დაამტკიცოთ.

არ მომეწონა, წარსულის გახსენება კი კარგია, მაგრამ როგორც პოეზია, არაა :)

რა კარგია წარსულის გახსენება.
5

აუ,  რა მშვენიერი ლექსია, დავით.

გახსოვს ის ღამე,
როცა მეუღლეს
პეტეფის ლექსებს უკითხავდი,
სასთუმალი რომ შეიცვალა
და ძილი დააპირა,
შენ ადექი,
ქალიშვილობის კაბა ჩაიცვი,
ხელიდან ბეჭედი წაიძრე
და ატირდი.

საუკეთესოა, ბ-ნო დავით!
5

ძალიან  კარგია  :)
5

პოეზიაა!!! გაიხარე!!! ძალიან მომეწონა!!!

აქლემივით მძიმე და ზანტი
გიახლოვდება საღამოს ჩრდილი

ვაიმე, მართლაც გვიახლოვდება! :(

იმაზე  ღრმა აზრი აქვს  ვიდრე ერთი სეხედვით ჩანს :)

აი ასეთი ლექსებით "ჩემი" პოეტი ხართ!!!
ძალიან ახლოს მოდის, სულ სხვანაირ სტილში და სხვა თემატიკაზე, მეტად ადამიანური და ღრმა.