კითხულობ ლექსებს,
                    (პოეზიას კითხულობ ქართულს).
იგონებ დღეებს, -
                    ხალხს იგონებ მამულის მსახურს.
აფუჭებს ამინდს ძაღლის ყეფა ენაზე ძაღლის,

ჩანს, ქუჩის ძუკნას მოეფხანა ვნებების ძარღვი,
გახედავ გარეთ,
                    წიგნს გადადებ და იფურთხები.

უცხო ჯილაგის ყვითელ ძუკნას შეუსვამს ხვადი...
მზე არ ჩანს... მაინც ყელში უჭერს ქვეყანას ხვატი...

ქუჩაში მიდის მშვენიერი ასული ორი
და საუბრობენ
                    საქართველოს ენაზე მგონი...
კითხულობს ვაჟას,
                    ან წინდას ქსოვს პოეტის ცოლი...

/ალუდა არაბული/