ცამ პირი მოაღო.
გადაუღებლად წვიმს.
თვალი გააღო და
ცრემლები ნიაღვარივით
სდის..
ბიჭი კი გარბის...
არ უშინდება თქეშს...
თბილისის ზღვაზე
მარათონია დღეს.
ფინიშთან მიდის
გამარჯვებული...
გაწუწული... დაღლილი ბიჭი
და... თადახრილი...
ღმერთს შეჰღაღადებს:
"მადლობა უფალს!
მისი მფარველობის მწამს!"
ცამ ბევრი იტირა...
ტიროდა ბიჭის გულიც.
ზეცამ დალოცა.
ღვთის სიყვარული
უკლავდა ყველა
წყურვილს.
შევარდენივით გალუმპულს
წვიმაში...
ღმერთი იფარავდა თავის
უბეში.
სასწაულია... ღმერთია მისი
ნუგეში!