ჩემი შენში იწყება, ანუ, როგორც ვამბობდი დასაწყისში დამთავრდა ყოველგვარი იარა. ლექსებს მხედართმთავარი, როგორც მუზა, ვსარდლობდი და ამ ლექსზეც ვინ მოსთვლის ვინ არ გადაიარა.
იცი, შენი სიჩუმე ახლა როგორ მაშინებს? ზეცაც დაღლილ ოცნებას ბებერ მკერდზე მიიწვენს. ვცდილობ სუნთქვას დავურთო სული, როგორც სანიშნე შენი გულის აკლდამის არკუსთან, რომ მიმიწევს.
რა ვქნა, ახლა ტყუილიც სიმართლეა ლამაზი, ანდა, უკვე მთავრდება ჩემში შენი დაწყება. ლექსიც მეტი არაა დაფლეთილი რვა ხაზის და ვით სისხლი ჯებირებს, ეს სტრიქონი მაწყდება.
მაწყდება და ჯებირი, ვით ქაღალდი ულექსოდ იფლითება უწვრილეს ლექსის ფსევდონიმებად, არაფერი, უბრალოდ, წყალს მოჰყვება უშენოდ ჩემი ლექსი, რომელიც ღამის მუზამ ინება.
რა ვქნა, ახლა ტყუილიც სიმართლეა ლამაზი, ანდა, უკვე მთავრდება ჩემში შენი დაწყება. ლექსიც მეტი არაა დაფლეთილი რვა ხაზის და ვით სისხლი ჯებირებს, ეს სტრიქონი მაწყდება.
რა ვქნა, ახლა ტყუილიც სიმართლეა ლამაზი, ანდა, უკვე მთავრდება ჩემში შენი დაწყება. ლექსიც მეტი არაა დაფლეთილი რვა ხაზის და ვით სისხლი ჯებირებს, ეს სტრიქონი მაწყდება.
გამორჩეულ სტროფებს ვაკოპირებდი და წავშალე :) ჩემი შენში იწყება, ანუ, როგორც ვამბობდი დასაწყისში დამთავრდა ყოველგვარი იარა. ლექსებს მხედართმთავარი, როგორც მუზა, ვსარდლობდი და ამ ლექსზეც ვინ მოსთვლის ვინ არ გადაიარა.
იცი, შენი სიჩუმე ახლა როგორ მაშინებს? ზეცაც დაღლილ ოცნებას ბებერ მკერდზე მიიწვენს. ვცდილობ სუნთქვას დავურთო სული, როგორც სანიშნე შენი გულის აკლდამის არკუსთან, რომ მიმიწევს.
რა ვქნა, ახლა ტყუილიც სიმართლეა ლამაზი, ანდა, უკვე მთავრდება ჩემში შენი დაწყება. ლექსიც მეტი არაა დაფლეთილი რვა ხაზის და ვით სისხლი ჯებირებს, ეს სტრიქონი მაწყდება.
მაწყდება და ჯებირი, ვით ქაღალდი ულექსოდ იფლითება უწვრილეს ლექსის ფსევდონიმებად, არაფერი, უბრალოდ, წყალს მოჰყვება უშენოდ ჩემი ლექსი, რომელიც ღამის მუზამ ინება.
აი, ასე ჯობია :) +5
გამორჩეულ სტროფებს ვაკოპირებდი და წავშალე :) ჩემი შენში იწყება, ანუ, როგორც ვამბობდი დასაწყისში დამთავრდა ყოველგვარი იარა. ლექსებს მხედართმთავარი, როგორც მუზა, ვსარდლობდი და ამ ლექსზეც ვინ მოსთვლის ვინ არ გადაიარა.
იცი, შენი სიჩუმე ახლა როგორ მაშინებს? ზეცაც დაღლილ ოცნებას ბებერ მკერდზე მიიწვენს. ვცდილობ სუნთქვას დავურთო სული, როგორც სანიშნე შენი გულის აკლდამის არკუსთან, რომ მიმიწევს.
რა ვქნა, ახლა ტყუილიც სიმართლეა ლამაზი, ანდა, უკვე მთავრდება ჩემში შენი დაწყება. ლექსიც მეტი არაა დაფლეთილი რვა ხაზის და ვით სისხლი ჯებირებს, ეს სტრიქონი მაწყდება.
მაწყდება და ჯებირი, ვით ქაღალდი ულექსოდ იფლითება უწვრილეს ლექსის ფსევდონიმებად, არაფერი, უბრალოდ, წყალს მოჰყვება უშენოდ ჩემი ლექსი, რომელიც ღამის მუზამ ინება.
