დედიკონას

ფაქიზად შევკრავ თაიგულს...
-თეთრი ვარდების კონას.
და სიხარულით მივართმევ
-ჩემს ლამაზ დედიკონას!
გულში ჩამიკრავს ამაყად....
ცრემლით ევსება თვალი.
მისურვებს-რომ გავიზარდო
მე სასახელო ქალი..
მივქრივარ ფრთებგამოსხმული...
უკან მომყვება ლოცვა:
"სიკეთე არ მოგკლებოდეს!..
ნათელი აზრი მოგცა."!....