***
მივყვები...
ნეტა რა აქვს ამ ქუჩას,
ტკივილი ასე
რომ დამიყუჩა?
...ყვავის ალუჩა...

***
რამდენი წელი შემომაცვდა,
რამდენი წაღა...
ბოლოსდაბოლოს გიპოვნე და,
მინდიხარ?-აღარ!

***
შენი თვალები-
კარიბჭენი ჯოჯოხეთისა.
რაა ჰადესი,
თუ მათ ხილვას ისევ ვეღირსე?!


***
ცხოვრებას ჩემთვის რძე დაუშრა და
ტირილსაც მიშლის,
წამსვე იმედის სატყუარას
ჩამაჩრის პირში.


***
ხელოვნური ყვავილები
ჩემს ბინაში,სულ ვშიშობ  რომ
სადაცაა დაჭკნებიან...


***
გამისკდება ახლა გული,
იები მგვრის აპათიებს.
არ ატიროთ გაზაფხული,
ჩემი ხათრით აპატიეთ.


***
ათასწლიან სევდის ხანას
ერთ ხანაში რომ დაიტევს,
მე ისეთ ლექსს ვეთაყვანე.


***
მიდის გზა,
მივდევ გზას,
საცაა მიმიყვანს.


***
დროის მახვილით
დასერილი გუმბათებიდან
მთვარე ბაგრატში სალოცავად
ჩუმად შევიდა.

***
დგას და ნეფეს ელის
საპატარძლო-ნუში
ეზოს გადაღმა.
ალბათ, კორკიმელი,
მიტომ მოიღუშა,-
ლამის გადახმა.