მიდიხარ... სადღაც იქნებ იყოს შენი ალაგიც,
გიყვარს ბოგანოს ხეტიალი უცხო შარაზე,
გულჩანთაში კი  ყველა ძვირფას ტკივილს ალაგებ
არ დაგეკარგოს, არ მოგპარონ, მაგრად  ჩარაზე!

გხვდება არჩევანჯვარედინი,
ძელზე ჰკიდია
შუქნიშანი და ეხამება პულსის ფორიაქს
...მონატრებისფრად...
ლოდინისფრად...
მონატრებისფრად...
იმედისფერი, უსათუოდ  გადამწვარი აქვს.
მარცხნივ წახვალ და- დაგიხრავენ რწმენას  ეჭვები!
მარჯვნივ წახვალ და -გეკარგება რაც კი გიყვარდა!
პირდაპირ წახვალ-უთვისტომოდ გადაეგები!
სხვა გზა არ გრჩება, გამოვლილი უკვე, გზის გარდა!

შენ ცალკე დგახარ, შენი წლები ცალკე მიდიან
და მიაქვთ, შენი სილამაზით სავსე ზურგჩანთა.
შემოიღამებს სადაცაა, უკვე ბინდია-
მზეს დასავლეთით პიონები მიმოუფანტავს
და სანამ ლიბრის, ჩაგიქრობდეს, ედელვაისი
თვალებს-შუქურებს, მოასწარი, დატკბი დაისით!