17. ჩემო კარგო სანშაინნ, მერე რა, რომ არ მოგეწონა, ყველას მოსაწონს ვერც გავაკეთებთ და ვერც დავწერთ, შენ წარმატებები! ჩემო კარგო სანშაინნ, მერე რა, რომ არ მოგეწონა, ყველას მოსაწონს ვერც გავაკეთებთ და ვერც დავწერთ, შენ წარმატებები!
16. არ მომეწონა. ჩემის შეფასება 0. არ მომეწონა. ჩემის შეფასება 0.
15. რა სასიამოვნო იყო ჩემი პირველი სტუმრობა თქვენს გვერდზე! მოვიხიბლე!
"ვით დამსხვრეული დამანი, ხსოვნას
ეყარა შენი ნაფეხურები... "
წარმატებები პოეტესსა! ჩემი მოკრძალებული +2 ( აუცილებლად გესტუმრებით!) რა სასიამოვნო იყო ჩემი პირველი სტუმრობა თქვენს გვერდზე! მოვიხიბლე!
"ვით დამსხვრეული დამანი, ხსოვნას
ეყარა შენი ნაფეხურები... "
წარმატებები პოეტესსა! ჩემი მოკრძალებული +2 ( აუცილებლად გესტუმრებით!)
13. მომეწონა მე. მომეწონა მე.
12. საჰაშიშე კვამლის ადგილმა ამომაგდო განწყობიდან რაღაცნაირად. ისე ძალიან მშვიდი და გაწონასწორებული ნაწერია. უფრო მომეწონა. საჰაშიშე კვამლის ადგილმა ამომაგდო განწყობიდან რაღაცნაირად. ისე ძალიან მშვიდი და გაწონასწორებული ნაწერია. უფრო მომეწონა.
11. მეც ვიხსენებდი ოცნების თოვას,
ღამე კი ცივად მმზერდა, უვნები,
ვით დამსხვრეული დამანი, ხსოვნას
ეყარა შენი ნაფეხურები...
პოეტურად გამართულია, სავსეა ბუნებრივი განცდებით და სახეებით, ამის დამწერი ბევრი კარგი ლექსის ავტორი იქნება, ძალიან დახვეწილია, ყოჩაღ! მეც ვიხსენებდი ოცნების თოვას,
ღამე კი ცივად მმზერდა, უვნები,
ვით დამსხვრეული დამანი, ხსოვნას
ეყარა შენი ნაფეხურები...
პოეტურად გამართულია, სავსეა ბუნებრივი განცდებით და სახეებით, ამის დამწერი ბევრი კარგი ლექსის ავტორი იქნება, ძალიან დახვეწილია, ყოჩაღ!
9. ღამე კი ცივად მმზერდა, უვნები,
ვით დამსხვრეული დამანი, ხსოვნას
ეყარა შენი ნაფეხურები...
მშვენიერი პოეტური სახეები და გამართული ლრქსი!++ ღამე კი ცივად მმზერდა, უვნები,
ვით დამსხვრეული დამანი, ხსოვნას
ეყარა შენი ნაფეხურები...
მშვენიერი პოეტური სახეები და გამართული ლრქსი!++
8. "გზას სიკვდილისას, ალბათ მართლა ფერი აქვს ვარდის,
მაგრამ უბრალო მოკვდავთათვის არაიოლი,
მე ალბათ ბოლო ამოსუნთქვას შემიკრთობს დარდი,
ქვაფენილამდე რას ფიქრობდა გ ა ლ ა კ ტ ი ო ნ ი..."
ესეც თქვენია "თვითმკვლელობიდან" ...
"გზას სიკვდილისას, ალბათ მართლა ფერი აქვს ვარდის,
მაგრამ უბრალო მოკვდავთათვის არაიოლი,
მე ალბათ ბოლო ამოსუნთქვას შემიკრთობს დარდი,
ქვაფენილამდე რას ფიქრობდა გ ა ლ ა კ ტ ი ო ნ ი..."
ესეც თქვენია "თვითმკვლელობიდან" ...
7. სანაპიროზე მოჩანდა ორი,
ორი ჩრდილი და ორი პროფილი,
ქალი-ვიღაცის ყოფილი ცოლი,
კაცი-ვიღაცის ქმარი, ყოფილი...
-ჯერ კიდევ თბილი არისო ქვიშა,
-სამაგიეროდ გრილია წყალი!
თქვეს და ხალათებს დააწყდა ღილი,
თქვეს და ბაგეებს მოედო ალი...
თქვეს და სათქმელიც არ იყო მეტი,
ტალღა ჰკოცნიდა ნაპირს ირიბად,
ცალ-ცალკე მიხვდნენ, ცარიელ მკერდით
გამოსულიყვნენ თურმე შინიდან...
ორი ტკივილი, ორ ცხელ უბეში...
წუთით დაცხრა და დაამდა თითქო...
და ორი სახლის დაღლილ კუთხეში
მიტოვებული გულები იდო...
+ + +
ამონარიდია თქვენი ლექსიდან "შეშლილი მთვარე" .... სანაპიროზე მოჩანდა ორი,
ორი ჩრდილი და ორი პროფილი,
ქალი-ვიღაცის ყოფილი ცოლი,
კაცი-ვიღაცის ქმარი, ყოფილი...
-ჯერ კიდევ თბილი არისო ქვიშა,
-სამაგიეროდ გრილია წყალი!
თქვეს და ხალათებს დააწყდა ღილი,
თქვეს და ბაგეებს მოედო ალი...
თქვეს და სათქმელიც არ იყო მეტი,
ტალღა ჰკოცნიდა ნაპირს ირიბად,
ცალ-ცალკე მიხვდნენ, ცარიელ მკერდით
გამოსულიყვნენ თურმე შინიდან...
ორი ტკივილი, ორ ცხელ უბეში...
წუთით დაცხრა და დაამდა თითქო...
და ორი სახლის დაღლილ კუთხეში
მიტოვებული გულები იდო...
+ + +
ამონარიდია თქვენი ლექსიდან "შეშლილი მთვარე" ....
6. ლამაზად წერ როენა
+2+ ლამაზად წერ როენა
+2+
5. ძალიან ლამაზი სურათი დახატეთ სიტყვებით. ძალიან ლამაზი სურათი დახატეთ სიტყვებით.
4. რა ლამაზად ჟღერს ქართული ენა თქვენს ლექსში... მეც მოვიარე თქვენი "ოჩოფეხება ოდა" და ჩემი წილი სევდაც წამოვიღე... რა ლამაზად ჟღერს ქართული ენა თქვენს ლექსში... მეც მოვიარე თქვენი "ოჩოფეხება ოდა" და ჩემი წილი სევდაც წამოვიღე...
2. ქარვისფერ დღეებს ითვლიდა მზერა
და მტევნებს შლიდა ქარი ზილფებად,
მზე, ცის ტატნობზე შემდგარი ცერად,
გაიყოლიეს უცხო ნიმფებმა.
ჟღალი სიჩუმე იხსნიდა რიდეს,
და გაძარცვული თრდოდა თემშარა,
სახლის კუთხეში მოფანტულ ნივთებს
ჟამიერების ჩრდილი ეფარა...
ოჩოფეხება პატარა ოდა
მალავდა ნაოჭასხმულ ზარნიშებს,
საკვამურებში სიცივე თრთოდა,
და იხსენებდა კვამლს, საჰაშიშეს...
მეც ვიხსენებდი ოცნების თოვას,
ღამე კი ცივად მმზერდა, უვნები,
ვით დამსხვრეული დამანი, ხსოვნას
ეყარა შენი ნაფეხურები...
კარი ლექსია... ქარვისფერ დღეებს ითვლიდა მზერა
და მტევნებს შლიდა ქარი ზილფებად,
მზე, ცის ტატნობზე შემდგარი ცერად,
გაიყოლიეს უცხო ნიმფებმა.
ჟღალი სიჩუმე იხსნიდა რიდეს,
და გაძარცვული თრდოდა თემშარა,
სახლის კუთხეში მოფანტულ ნივთებს
ჟამიერების ჩრდილი ეფარა...
ოჩოფეხება პატარა ოდა
მალავდა ნაოჭასხმულ ზარნიშებს,
საკვამურებში სიცივე თრთოდა,
და იხსენებდა კვამლს, საჰაშიშეს...
მეც ვიხსენებდი ოცნების თოვას,
ღამე კი ცივად მმზერდა, უვნები,
ვით დამსხვრეული დამანი, ხსოვნას
ეყარა შენი ნაფეხურები...
კარი ლექსია...
1. გენიალურია, ეს ნამდვილად ქალს უნდა დაეწერა! თან თქვენნაირს, ჩემი პატივისცემა და სიყვარული მიიღეთ! მე ბევრს გადავხედე აქ თქვენს ნაწერებს, ყოჩაღ! გენიალურია, ეს ნამდვილად ქალს უნდა დაეწერა! თან თქვენნაირს, ჩემი პატივისცემა და სიყვარული მიიღეთ! მე ბევრს გადავხედე აქ თქვენს ნაწერებს, ყოჩაღ!
|
