ეკლესიის კართან შევჩერდი, შესვლას ვერ ვასწრებდი, მაგვიანდებოდა. სულ ცხრა სიტყვისგან შემდგარი ლოცვა წავიკითხე, თან ვჩქარობდი. პირჯვრის გადაწერის დროს ეკლესიიდან გამოსულ წყვილს მოვკარი თვალი, რომლებიც ლაპარაკობდნენ აღსარებით მოშორებულ ცოდვებზე. ცალ ხელში ოდნავ დამწვარი სანთელი ეჭირა ბიჭს. სუსხიანი ამინდი იყო, თუმცა გოგოს ნამდვილად არ სციოდა ‘’აბადოკივით’’ წაკრულ თავშალში, რომელიც თმის დასაფარად არის საჭირო, თუ არ ვცდები.
  კართან შეჩერდნენ, ძალაუნებურად მესმის დიალოგი : ნეტა მამაომ ‘’კაბა ‘’ რომ გადამაფარა თავზე აღსარების დროს ბოლოს როდის იყო გარეცხილი?! (იცინიან.)
  გადაგდებული სიგარეტის ნამწვავი ჩემს ფეხებთან დაეცა სანთელთან ერთად, რომელიც ხელში ეჭირა ბიჭს და სიგარეტის გადაგდების დროს შემთხვევით გაუვარდა. ამ ინციდენტის გამო ბიჭმა მოწიწებით მომიხადა ბოდიში, სანთლის აღება დააპირა თუმცა გუბეში ჩავარდა და სულ მთლად გატალახიანდა. მოხვია გოგონას ხელი და წავიდნენ. მეც გამახსენდა რომ მაგვიანდებოდა და ქუჩას ავუყევი...