მაგიჯებს სიმკაცრეე 
ამიჩქროლდა გულიი 
შენც ანონიმუს? 
მანანააა როგორ მანებივრებთ ყვავილებით და თან როგორ მახარებთ 
მიხარია.
მიყვარს ადამიანები...
ობიექტურობა...უფრო...
გაგიღიმე,სულით და გულით გისურვებ წარმატებებს.
გირეკავ და  ისე ხარ გართული რომ არ გესმის ჩემი ზარუნი მინდა თქვენთან 
მადლობა თქვენ, კაი ხალხს.
ისევ შრიალია,ქრიან ეს გედები
მე შენ განშორებას უხმოდ გავალებდი,
ისევ მარტოობის დღეებს ვეგებები,
ისევ სიჩუმეა ჩემი კავალერი
ჯობდა გეთქვა თბილი ვარო  უფრო რაღაცნაირი პასუხია
გავიგე მკითხულობდი
აქა ვარ, ქალაუ
მერე შენ გიყვარს?
და თან შეიძლება გამეღიმოს კიდეც შეიძლება კი არა გამეღიმება
კი როგორ არა მობრძანდი როცა გინდა უბრალოდ ცოტა გამიკვირდა
რა ლამაზი თაიგულია, დიდი მადლობა მანანა
გენაცვალე მეც მიყვრს კუწკუწა
გმადლობთ.
გამარჯობა მეგობარო...
ზოგჯერ საოცრად ნაცრისფრად ღებავს ცას უცნობი "მალიარი".
საღამოც იმ მტვრიან ტილოს გავს, რომელსაც ფეხებს აწმენდენ სახლში შემსვლელები და შენ გინდა გაიქცე...
მაგრამ არ იცი მიმართულება და მაინც ერთხელ გატკეპნილ მარშრუტს იმეორებ.
არადა რა კარგი იქნებოდა ახლა ვენეციაში.
მზის ჩასვლისას აგრილდებოდა და შენც მოიხურავდი ძველებური სტილის შალს, უკმაყოფილოდ გადახედავდი ლაპარაკის მოყვარულ გონდოლიერს და გაიფიქრებდი "არა, სრულყოფილი არაფერია, რა იქნება გაჩუმდეს, რომ ამ მზის ჩასვლით დავტკბე? "
ის კი სრულიადაც არ გააჩერებდა პირს და წამდაუწუმ "siniora,siniora"-ს იძახებდა, შენ კი შესწორება დაგეზარებოდა, რომ "siniora" კი არა, "siniorita" ხარ. რას იზამ, მართლაც უფროსივით გამოიყურები, გადაიღალე...
საოცრად ლამაზია! მე რომ მომწონს ისეთი... გმადლობთ, მანანა!
არა, რას ამბობთ! პროზას ვერ ვკითხულობდი უბრალოდ, თვალები მტკიოდა.
ძალიან მინოდა მენახეთ ხვალ, მაგრამ წავიკითხე, რომ ვერ ასწრებთ ჩამოსვლას!
გკოცნით თქვენ და თქვენს მშვენიერ გოგონებს და უღრმესი მადლობა ულამაზესი თაიგულისათის!
სულ დაგავიწყდი...
naina ჩემს დღიურში გნახე და ნეტა რატო?
..................................
..............
...
|
