რა მალე გადის დრო საზღვარს აქეთ,
როდესაც ვიღაც საზღვრებს მიღმიდან გეჩურჩულება,
უგზავნი კოცნებს შიგადაშიგ ჰაეროვანს და
ვირტუალურ გულებს მესიჯად...
ის კი გიგზავნის ამანათებს გადასკოჩილს და
დაპრესილი გრძნობებით სავსეს...
რა მალე გადის დრო მანამდე,
სანამ ერთ დღესაც
არ დაგირეკავს მეგობარი, რათა გახაროს ჩამოსვლას გეგმავს
იმ საფლავების სანახავად, მის არყოფნაში რომ დაუგროვდა...

რა სევდიანი ამბავია
აქაც და იქაც...