საღამოს,როცა სხეულს შორდება უცხო ოცნება,
რათა ეძიოს უცხო სხეული სხვა საღამომდე,
აივნებს იპყრობს მთვარის სინათლით გასხივოსნება.

მარტოობაში დაბადებული თეთრი სტრიქონი,
ფოტოგრაფია - ბერწი საზღვრების უსაზღვროდ წაშლა
და გასაწმენდი ობიექტივი შავი Nikon-ის.

კიოლნის ქუჩებში ხმურია Mercedes Benz-ის,
მარტის ღამეში შრიალია მწვანე ფოთოლთა,
ხეთა რხევაში სიხშირეა ათასი ჰერცის...

შენი თვალები უძილონი,მე რომ მელიან,
ათას სიზმარს და გაენიგმებას ვერ ნახავს,იცი?
შვილის ცხედართან მთვრალი მამის რევოლვერია

და მოსამართლის გრძელ ბეჭებზე როგორც მანტია,
სამარის იქით სავანდება მხოლოდ სიშავე,
მე არ მადარდებს უძილობის ქირომანტია.

მოხუცი ქალი გარინდებით უცქერს სერიალს,
სად პატარძალი თაიგულს ესვრის უმორცხველ ქალებს.
პირველ ღამეს კი მორცხვად კოცნა და ალერსია.

მეორე დილით საწოლ ოთახში მორთმეულ ყავას
კვლავ მოსდევს კოცნა და ალერსი ოდნავ მსუბუქი,
მე კი ისევ გზებს დავეძებ შენამდე სავალს.

ზამთრის სიცივე... პარკში მხოლოდ ბიჭი და გოგო
და სიყვარული - ორი გულის იდენტურობა,
"მე შენ მიყვარხარ" - სიტყვები ჩემთვის უანალოგო.

როცა რუკაზე გაბატონდება სრული ნირვანა
და უცხო ვნებით დაიტბორება ვნებათა ქსელი,
გამახსენდება მამის საფლავზე ღვინის მიტანა.

საღამოს,როცა სხეულს შორდება უცხო ოცნება,
მარტოობაში იბადება თეთრი სტრიქონი...
აივნებს იპყრობს მთვარის სინათლით გასხივოსნება