 | ავტორი: დებორა
ჟანრი: პოეზია
8 სექტემბერი, 2008 |
ერთხელ ასეთი რამ მოვიფიქრე: ამეღო ჩახრუხაული შაირის ფორმა,შემექმნა მისი მოდერნიზებული ვარიაცია.დამეტოვებინა შიდა რითმები,გრაფიკულად დამესახსრა ...
ამ ლექსის პირველი სტრიქონი ''თამარის ქების'' ლამის პირდაპირი კოპირებაა,ოღონდ პირველი სიტყვა,თუმცა სახელი ''თამარივით'' ასო=ბგერა თანით იწყება,არის ''თიხა''.
რატომ ,,თიხა''?
ამ კითხვაზე საპასუხოდ მოგიწევთ ამ ვრცელი ლექსის მთლიანად წაკითხვა.
ის.ვისაც ლექსის სტრიქონებში მიმალულ საიდუმლოთა ძიება იზიდავს,მჯერა,კვლავ მოუბრუნდება ლექსს.
დოქი
თიხა - წყნარი, შესაწყნარი,
ძირბნელი და პირნათელი -
ბნელგრილოში დავრჩი ისევ,
შენი ნაწარნაქალი.
სად ხარ, ჩემო მეთუნეო,
უფარავი ვინ დაფაროს!
ვიდექ ჩემთვის დაბლა თაროს,
არც მეძებდა არავინ.
დამიარა ელვის ელდამ,
ამოსუნთქვა გამიძნელდა,
მყუდრო, თვლემამორეული
აირია მარანი.
ყურზე ხელის მოკარება,
ჟრიალი და ნეტარება
გულამომქრალს მეცნაურა,
არა, მეუცნაურა...
მაგრამ აღარ დამელია
გარეთ - ლაქა, შიგნით - ლექი.
მანჯღრია და მაჭანჭყარა,
მაინც გამძლე გამოვდექი.
სილაც ბევრი დამაყარა,
ამირია გონება,
დამაყვედრა წყალზე დგომაც,
მოლზე წამოგორებაც.
რა არ მითხრა სავაგლახო!
მერე პირქვე დამამხო.
განა ზღვიდან ამოზიდულ
ტანმოხატულ ამფორებს
ვინმე ასე მოკითხავდა
ნათითურ - ნაამბორევს?
რა ვიცოდი, თურმე სურდა
სხვა სასმელით ავევსე.
დაწრეტიდან ავსებამდე
ვეღარც მივუალერსე.
იქნებ თავი მოვაწყინე
მორაკრაკემ არაკთა?
რას არ იტყვის დოქი,
ერთხელ თუკი ალაპარაკდა.
მომანდომა - მოვინდომე
რაც იყო და რაც არა
სიტყვა აღარ დამაცალა,
მოყუდებით დამცალა.
მე მეგონა, ამავსებდა
სათავისოდ, თავიდან,
... ... ... ... ... ... ... ...
დამაგდო და წავიდა.
საღვინე და სავენახე
ნეტა სულ არ დავენახე!
რას მერჩოდა,
რაღად მითხრა,
დოქთა შორის მიცნიხარო,
იცი, მართლა მიყვარხარო,
ჩემი სულისდგმა ხარო?
ერთხელ ვსურდი თურმე სურად
და ნაწადიც აისრულა.
რა ვქნა,
როგორ განვიკითხო
მე - აყალომ აყალო?
მეთუნეო,
მეთუნეო,
მეთუნეო მაღალო!
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
14. მეთოთხმეტე ვარ!
5 მეთოთხმეტე ვარ!
5
13. ძალიან კარგი ლექსია. დიდი მუხტი მოდის და ამავე დროს, დახვეწილი ფორმის და მუსიკალურია. კარგად აწყობილი, გამართული სათქმელი. ცუდია, რომ ასეთლექსებს ცოტა მკითხველი ჰყავს. არადა, სტრიქონიდან სტრიქონამდე კი არ მიდის, მიიმღEრის. :)
ჭა, შენ კიდევ ნურასოდეს შეგეშIნდება საკუთარი ნააზრევის გამოთქმის, როგორი სასაცილოც არ უნდა ცანდეს. :) ის ხომ შენია. არ უნდა დაკარგო საკუტარი თავი. :) ძალიან კარგი ლექსია. დიდი მუხტი მოდის და ამავე დროს, დახვეწილი ფორმის და მუსიკალურია. კარგად აწყობილი, გამართული სათქმელი. ცუდია, რომ ასეთლექსებს ცოტა მკითხველი ჰყავს. არადა, სტრიქონიდან სტრიქონამდე კი არ მიდის, მიიმღEრის. :)
ჭა, შენ კიდევ ნურასოდეს შეგეშIნდება საკუთარი ნააზრევის გამოთქმის, როგორი სასაცილოც არ უნდა ცანდეს. :) ის ხომ შენია. არ უნდა დაკარგო საკუტარი თავი. :)
12. ეს ყველაფერი ბრწყინვალედ მითხრა თქვენმა ლექსმა...
მინდოდა დამეწერა პოემასავით და ბალადასავით გრძელია მეთქი..-ჩემი მწირი განათლების გამო ვიფიქრე, ბალადა რომ ვახსენო, დამცინებენ მეთქი და ამიტომ აღარ დავწერე... სხვა ყველაფერი ძალიან მომეწონა.
მე არა ვარ ლიტერატორი და არც არავითარი განათლება მაქვს, უბრალოდ მიყვარს პოეზია და ვგრძნობ მას...(ასე მგონია.)
ეს ყველაფერი ბრწყინვალედ მითხრა თქვენმა ლექსმა...
მინდოდა დამეწერა პოემასავით და ბალადასავით გრძელია მეთქი..-ჩემი მწირი განათლების გამო ვიფიქრე, ბალადა რომ ვახსენო, დამცინებენ მეთქი და ამიტომ აღარ დავწერე... სხვა ყველაფერი ძალიან მომეწონა.
მე არა ვარ ლიტერატორი და არც არავითარი განათლება მაქვს, უბრალოდ მიყვარს პოეზია და ვგრძნობ მას...(ასე მგონია.)
11. ''ჭა''ძვირფასო!
ალბათ შენიშნავდით,რომ ამ ლექსში ორი პლანია,ერთი -თიხის დოქის ამბავი,მეორე -ამბავი მიტოვებული ქალისა,რომელიც ვერ გარკვეულა,რატომ მიატოვა საყვარელმა,ვერც გაუმტყუნებია განუკითხავს იგი.
ჟანრობრივად ეს ლექსი ბალადას მიეკუთვნება.მასში დაცულია ეპიკური თხრობისთვის დამახასიათებელი კლასიკური სქემა,კლასიკურივე თანმიმდევრობით:კვანძის გასკვნა,მოქმედების განვითარება,კულმინაცია,კვანძის გახსნა.
კლასიკური ბალადური ფორმა მუდამ ვრცელია./თუმცა არსებობს მინი ბალადებიც/.
როდესაც ამ ლექსზე ვმუშაობდი,იმ პერიოდში გატაცებული გახლდით თანამედროვე ბალადების დიდოსტატის,კანადელი ინგლისურენოვანი პოეტის,რობერტ სერვისის შემოქმედებით და გული მწყდებოდა,რომ თანამედროვე ქართულ პოეზიაში
ნარატიული ლირიკა ,ძირითადად ბესიკ ხარანაულის წყალობით,კი არსებობდა,მაგრამ საკუთრივ ბალადა მწირი სახით იყო წარმოდგენილი .მე ჩემი ვცადე.
ჩემს დღიურში აღმოვაჩინე ჩანაწერი სადაც ვამბობდი,რომ საოცარია,როგორი დამთხვევაა ქართულ ენაში დოქთან და ქალთან დაკავშირებული კონოტაციებისა.დოქის ტუჩი ,ყელი.ყური,მუცელი...ეს ხომ ზუსტად ქალის ძირითადი ეროგენული ზონების სახელებია!
ღმერთმა თიხისგან შექმნა ადამიანი,/სხვადასხვა ვერსიებია მტვერი,მიწა,ტალახი/.მეთუნეც თიხისგან,აყალო მიწისგან ქმნის დოქს.აქ მეტაფორული ნახტომი,ღმერთი უპირველესი მეთუნეა.
მეთუნეები თავიანთ გამოყვანილ დოქზე საკუთარ ნიშანს ტოვებდნენ,ყველა განსხვავებულს,ამას ერქვა წარნაქი.
როდესაც ლექსის დასაწყისში დოქი მიმართავს ჯერ დაუსახელებელ ადრესატს და ეუბნება,შენი ნაწარნაქალი ვარო,ბუკვალურად ეს ნიშნავს,ღმერთის ნიშანი მაზისო.
აქ ვჩერდები,თორემ ვატყობ,ამ ვრცელი ლექსის წაკითხვით ისედაც გადაღლილ მკითხველს შეიძლება თვლემაც მოვგვარო.
``ჭა``ძვირფასო!
ალბათ შენიშნავდით,რომ ამ ლექსში ორი პლანია,ერთი -თიხის დოქის ამბავი,მეორე -ამბავი მიტოვებული ქალისა,რომელიც ვერ გარკვეულა,რატომ მიატოვა საყვარელმა,ვერც გაუმტყუნებია განუკითხავს იგი.
ჟანრობრივად ეს ლექსი ბალადას მიეკუთვნება.მასში დაცულია ეპიკური თხრობისთვის დამახასიათებელი კლასიკური სქემა,კლასიკურივე თანმიმდევრობით:კვანძის გასკვნა,მოქმედების განვითარება,კულმინაცია,კვანძის გახსნა.
კლასიკური ბალადური ფორმა მუდამ ვრცელია./თუმცა არსებობს მინი ბალადებიც/.
როდესაც ამ ლექსზე ვმუშაობდი,იმ პერიოდში გატაცებული გახლდით თანამედროვე ბალადების დიდოსტატის,კანადელი ინგლისურენოვანი პოეტის,რობერტ სერვისის შემოქმედებით და გული მწყდებოდა,რომ თანამედროვე ქართულ პოეზიაში
ნარატიული ლირიკა ,ძირითადად ბესიკ ხარანაულის წყალობით,კი არსებობდა,მაგრამ საკუთრივ ბალადა მწირი სახით იყო წარმოდგენილი .მე ჩემი ვცადე.
ჩემს დღიურში აღმოვაჩინე ჩანაწერი სადაც ვამბობდი,რომ საოცარია,როგორი დამთხვევაა ქართულ ენაში დოქთან და ქალთან დაკავშირებული კონოტაციებისა.დოქის ტუჩი ,ყელი.ყური,მუცელი...ეს ხომ ზუსტად ქალის ძირითადი ეროგენული ზონების სახელებია!
ღმერთმა თიხისგან შექმნა ადამიანი,/სხვადასხვა ვერსიებია მტვერი,მიწა,ტალახი/.მეთუნეც თიხისგან,აყალო მიწისგან ქმნის დოქს.აქ მეტაფორული ნახტომი,ღმერთი უპირველესი მეთუნეა.
მეთუნეები თავიანთ გამოყვანილ დოქზე საკუთარ ნიშანს ტოვებდნენ,ყველა განსხვავებულს,ამას ერქვა წარნაქი.
როდესაც ლექსის დასაწყისში დოქი მიმართავს ჯერ დაუსახელებელ ადრესატს და ეუბნება,შენი ნაწარნაქალი ვარო,ბუკვალურად ეს ნიშნავს,ღმერთის ნიშანი მაზისო.
აქ ვჩერდები,თორემ ვატყობ,ამ ვრცელი ლექსის წაკითხვით ისედაც გადაღლილ მკითხველს შეიძლება თვლემაც მოვგვარო.
10. მომეწონა, ცოტა გრძელია...8 მომეწონა, ცოტა გრძელია...8
9. რამდენადაც მე მახსოვს,სიტყვები ნაოჭების შესახებ ჩემს საყვარელ იტალიელ მსახიობს ჯულიეტა მაზინას ეკუთვნის.თუმცა ამას არა აქვს არსებითი მნიშვნელობა.
მთავარი ისაა,რომ იმ ადამიანმა ირჩია,არ გაესწორებინა ნაოჭები,არ დაეფარა თავისი ნამდვილი სახე,სახე,რომელსაც ცხოვრებამ ''წააწერა''ბიოგრაფია.
მოდით, ახლა ასეთი რამ წარმოვიდგინოთ:
დაიმსახურებდა თუ არა იგივე ადამიანი აღიარებასა და დაფასებას საზოგადოებაში,აქაოდა,ნაოჭებს ვუფრთხილდებიო და პირიც რომ არ დაებანა, გასარეცხ და დასაუთოვებელ სამოსზე თეთრი ბლანდები ჰქონოდა დამჩნეული და ღილებიც აცაბაცად შეებნია? თანაც ზედ უამრავი სამკაული აესხა,ზოგი ოქროსი,ზოგი პლასტმასისა...
პირობითად / ! /შეგვიძლია ვთქვათ,რომ ლექსი პოეზიის სამოსი ანუ შინაარსის ფორმაა.ენობრივი გაუმართაობანი,უგულისყურობა პუნქტუაციისადმი,მოუქნელი ფრაზეოლოგია, ერთმანეთთან შეუხამებელი სახეები და მეტაფორები,ჭარბსიტყვაობა /ეს ორი უკანასკნელი - შედარებით ნაკლებად / ,სხვისი არ ვიცი და ჩემში სწორედ ასეთ განცდას იწვევს.მეტიც,ინტერნეტ სივრცეში ბევრ რამეზე ვხუჭავ თვალს,მაგრამ დარწმუნებული ვარ,ბეჭდურად გამოქვეყნებულ ლექსში ასეთი რამ რომ შემხვდეს,როგორც მკითხველი, შეურაცხყოფილი დავრჩები.
მე მუდამ ვცდილობ,ჩემი ლექსები იმგვარად შეეგებონ მკითხველს,რომ პირველ რიგში პატივისცემა და ყურადღება დაიმსახურონ,შემდეგ, თუ მკითხველი მათთან დაახლოებას გადაწყვეტს,გულსაც გადაუშლიან.საკუთარ სიღრმეებშიც ჩაახედებენ.
ეს ცხადია უნივერსალურ წესად არ გამოდგება,ყველა პოეტს აქვს უფლება თავად აირჩიოს,როგორ წარუდგეს მკითხველს, ასევე, ყველა მკითხველს აქვს უფლება,აირჩიოს ''თავისი '' პოეტი. რამდენადაც მე მახსოვს,სიტყვები ნაოჭების შესახებ ჩემს საყვარელ იტალიელ მსახიობს ჯულიეტა მაზინას ეკუთვნის.თუმცა ამას არა აქვს არსებითი მნიშვნელობა.
მთავარი ისაა,რომ იმ ადამიანმა ირჩია,არ გაესწორებინა ნაოჭები,არ დაეფარა თავისი ნამდვილი სახე,სახე,რომელსაც ცხოვრებამ ``წააწერა``ბიოგრაფია.
მოდით, ახლა ასეთი რამ წარმოვიდგინოთ:
დაიმსახურებდა თუ არა იგივე ადამიანი აღიარებასა და დაფასებას საზოგადოებაში,აქაოდა,ნაოჭებს ვუფრთხილდებიო და პირიც რომ არ დაებანა, გასარეცხ და დასაუთოვებელ სამოსზე თეთრი ბლანდები ჰქონოდა დამჩნეული და ღილებიც აცაბაცად შეებნია? თანაც ზედ უამრავი სამკაული აესხა,ზოგი ოქროსი,ზოგი პლასტმასისა...
პირობითად / ! /შეგვიძლია ვთქვათ,რომ ლექსი პოეზიის სამოსი ანუ შინაარსის ფორმაა.ენობრივი გაუმართაობანი,უგულისყურობა პუნქტუაციისადმი,მოუქნელი ფრაზეოლოგია, ერთმანეთთან შეუხამებელი სახეები და მეტაფორები,ჭარბსიტყვაობა /ეს ორი უკანასკნელი - შედარებით ნაკლებად / ,სხვისი არ ვიცი და ჩემში სწორედ ასეთ განცდას იწვევს.მეტიც,ინტერნეტ სივრცეში ბევრ რამეზე ვხუჭავ თვალს,მაგრამ დარწმუნებული ვარ,ბეჭდურად გამოქვეყნებულ ლექსში ასეთი რამ რომ შემხვდეს,როგორც მკითხველი, შეურაცხყოფილი დავრჩები.
მე მუდამ ვცდილობ,ჩემი ლექსები იმგვარად შეეგებონ მკითხველს,რომ პირველ რიგში პატივისცემა და ყურადღება დაიმსახურონ,შემდეგ, თუ მკითხველი მათთან დაახლოებას გადაწყვეტს,გულსაც გადაუშლიან.საკუთარ სიღრმეებშიც ჩაახედებენ.
ეს ცხადია უნივერსალურ წესად არ გამოდგება,ყველა პოეტს აქვს უფლება თავად აირჩიოს,როგორ წარუდგეს მკითხველს, ასევე, ყველა მკითხველს აქვს უფლება,აირჩიოს ``თავისი `` პოეტი.
8. მეც მახსოვს...კარგი ლექსია, მაგრამ ნეკერას ვეთანხმები! მეც მახსოვს...კარგი ლექსია, მაგრამ ნეკერას ვეთანხმები!
7. ლალიმ საოცარი ფრაზა თქვა -
"ერთ ცნობილ ფრანგ მსახიობს კითხეს რატომ არ იკეთებთ ოპერაციებს,ნაოჭები ისე საშინლად გეტყობათო..ჩემი ნაოჭები ჩემი სული,ტკივილი და ჩემი ცხოვრებააო.
მე ლექსში`` ნაოჭები``მირჩევნია,ხელოვნურ სრულყოფას."
მადლობა ლალის. დამეხმარა.
თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს რომ დამუშავება არ სჭირდება ლექსს.
ლალიმ საოცარი ფრაზა თქვა -
"ერთ ცნობილ ფრანგ მსახიობს კითხეს რატომ არ იკეთებთ ოპერაციებს,ნაოჭები ისე საშინლად გეტყობათო..ჩემი ნაოჭები ჩემი სული,ტკივილი და ჩემი ცხოვრებააო.
მე ლექსში`` ნაოჭები``მირჩევნია,ხელოვნურ სრულყოფას."
მადლობა ლალის. დამეხმარა.
თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს რომ დამუშავება არ სჭირდება ლექსს.
6. მახსოვს თქვენი წაკითხული (იმედია არ მეშლება თუმცა მგონი არ) :) მახსოვს თქვენი წაკითხული (იმედია არ მეშლება თუმცა მგონი არ) :)
5. მიყვარს ეს ლექსი! მიყვარს ეს ლექსი!
4. სიტყვა აღარ დამაცალა,
მოყუდებით დამცალა.
მე მეგონა, ამავსებდა
სათავისოდ, თავიდან,
... ... ... ... ... ... ... ...
დამაგდო და წავიდა.
ძალიან ლამაზია!
მაგრამ საათქულოდ - ვერა!
7 სიტყვა აღარ დამაცალა,
მოყუდებით დამცალა.
მე მეგონა, ამავსებდა
სათავისოდ, თავიდან,
... ... ... ... ... ... ... ...
დამაგდო და წავიდა.
ძალიან ლამაზია!
მაგრამ საათქულოდ - ვერა!
7
3. ქალბატონი ნინოსადმი პატივისცემას კიდევ ერთხელ გამოვხატავ..
:) ქალბატონი ნინოსადმი პატივისცემას კიდევ ერთხელ გამოვხატავ..
:)
2. ამეღო ჩახრუხაული შაირის ფორმა,შემექმნა მისი მოდერნიზებული ვარიაცია'''............. არ მიყვარს ''შექმნილი ''ლექსები.რა საოცარი ოსტატობის არ უნდა იყოს.
ბუნებრივი მირჩევნია,ხელოვნური ''ორსულობა '' და ''მშობიარობა ''ლექსის არ მესმის.
არც მინდა გავიგო.
ჩემი მეგობარი პლასტიკური ქურურგი ''ქმნის''არაჩვეულებრივი სილამაზის ქალებს.
დაკვირვებული თვალი და კიდევ ინსტიქტი ,გული,გრძნობა მაშინვე ხედავს მათ ხელოვნურობას.
ერთ ცნობილ ფრანგ მსახიობს კითხეს რატომ არ იკეთებთ ოპერაციებს,ნაოჭები ისე საშინლად გეტყობათო..ჩემი ნაოჭები ჩემი სული,ტკივილი და ჩემი ცხოვრებააო.
მე ლექსში'' ნაოჭები''მირჩევნია,ხელოვნურ სრულყოფას.
ეს ჩემი ერთი სულელი გოგო აზრია.
ნინ,შენ გულით ცხოვრობ სულ .გონება ჩართეო -მეუბნებიან.
და იქ სადაც ადამიანები საოცარი ანალიტიკური აზროვნებით,გონების სიღრმით მიდიან.(სულ ასეთი საოცარი ინტელექტის ხალხი მყავს გარშემო,მარტო მე ვარ სულელი :) )ძალიან უბრალოდ გულს ეგრევე მივყავარ ხოლმე.
რაღაც დიდი სისულელე კომენტარი გამოვიდა..
ვინც გულით ცხოვრობს გამიგებს.
ამეღო ჩახრუხაული შაირის ფორმა,შემექმნა მისი მოდერნიზებული ვარიაცია```............. არ მიყვარს ``შექმნილი ``ლექსები.რა საოცარი ოსტატობის არ უნდა იყოს.
ბუნებრივი მირჩევნია,ხელოვნური ``ორსულობა `` და ``მშობიარობა ``ლექსის არ მესმის.
არც მინდა გავიგო.
ჩემი მეგობარი პლასტიკური ქურურგი ``ქმნის``არაჩვეულებრივი სილამაზის ქალებს.
დაკვირვებული თვალი და კიდევ ინსტიქტი ,გული,გრძნობა მაშინვე ხედავს მათ ხელოვნურობას.
ერთ ცნობილ ფრანგ მსახიობს კითხეს რატომ არ იკეთებთ ოპერაციებს,ნაოჭები ისე საშინლად გეტყობათო..ჩემი ნაოჭები ჩემი სული,ტკივილი და ჩემი ცხოვრებააო.
მე ლექსში`` ნაოჭები``მირჩევნია,ხელოვნურ სრულყოფას.
ეს ჩემი ერთი სულელი გოგო აზრია.
ნინ,შენ გულით ცხოვრობ სულ .გონება ჩართეო -მეუბნებიან.
და იქ სადაც ადამიანები საოცარი ანალიტიკური აზროვნებით,გონების სიღრმით მიდიან.(სულ ასეთი საოცარი ინტელექტის ხალხი მყავს გარშემო,მარტო მე ვარ სულელი :) )ძალიან უბრალოდ გულს ეგრევე მივყავარ ხოლმე.
რაღაც დიდი სისულელე კომენტარი გამოვიდა..
ვინც გულით ცხოვრობს გამიგებს.
1. ლექსი, მაგარია.შერლოკ ჰოლმსი კი საღამოს გავხდები , როცა ამის დრო მექნება.მაგრამ იმედია , კიომენტარებზე ტაბუს აღარ დამიდებენ. ლექსი, მაგარია.შერლოკ ჰოლმსი კი საღამოს გავხდები , როცა ამის დრო მექნება.მაგრამ იმედია , კიომენტარებზე ტაბუს აღარ დამიდებენ.
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|
