წვეთები ძალიან ნელა მოგორავს. პირდაფჩენილი ვაგდივარ კლდის ძირში, მისი ცივი, ნოტიო კედლისთვის მიმიდევს ლოყა, ენა გადმოგდებული, სასაგამშრალი შევყურებ პატარა შვერილს , საიდანაც მზის შუქზე არეკლილი, მბრწყინავი, წყლის პატარა მაცოცხლებელი ძალა, ძუნწად მაწვდის გადარჩენის ელექსირს. გონებაში ვითვლი: ერთი, ორი, ...., თხუთმეტი, თექვსმეტი... დაახლოებით ამ დროს წყლის ერთი მსხვილი წვეთი როგორც იქნა მოწყდება შვერილს და ჩემსკენ მოფრინავს. ხანდახან ვცდილობ წამოდგომას, არაადამიანური ძალისხმევის ფასად, ცალ ფეხზე შემდგარი ვეპოტინები კლდიდან გამოშვერილ ქვებს, ამაოდ ვცდილობდ მაღლა აფორთხებას, საშინლად მტეხს ფეხი, ტკივილისგან ვიკლაკნები, ძირს ვეცემი და გაბოროტებული, ენით ვლოკავ ოდნავ სველ მიწას. სისხლისა და ოფლის სუნში ვიხრჩობი,  ხმამაღლა ვღრიალებ ტკივილისგან და ვუკურთხებ ყველას ვინც ამ დღეში ჩამაგდო. პირიდან მიწას ვაფურთხებ და ვლუღლუღებ : „გაუძელი სემი, გაუძელი, ცოტაც და გიპოვის ვინმე“
  სემი სეტონი-32 წლის, უფროსი ლეიტენანტი, ყოველთვის დაწინაურებაზე მეოცნებე გადარეული. „ზურგის რაზმში“ 3057 წლის დასაწყისში ჩაეწერა, 6 თვეში მოახერხა და უდიდესი სიყვარული და პატივისცემა მოიპოვა რაზმის წევრებს შორის.რაზმის მეთაურ მაიორ კრის ნიუტონის მარჯვენა ხელი გახდა, სულ ახლახანს მიიღო უფროსი ლეიტენანტის ჩინი, ჯო მეისის დაღუპვის შემდეგ.  ჰყავს მეუღლე სამანტა სეტონი და 2 შვილი. მორიგი საბრძოლო ოპერაციის დროს უეჭველ სიკვდილს კანიონში გადახტომა არჩია. ახლა ის გაჭირვებით მიათრევს მუხლში გადამტვრეულ მარჯვენა ფეხს და გვარინად დაჟეჟილ სხეულს. აქამდე რომ არ მოკვდა მისი მებრძოლი სულისა და არაადამიანური ამტანობის დამსახურებაა. სეტონს ჯერა რომ აუცილებლად მოაგნებს მაიორ ნიუტონის მიერ გამოგზავნილი სამაშველო ძალა, წვეთ-წვეთობით ყლაპავს წყალს და მტერთან მომავალ ბრძოლაზე ფიქრობს.
    „ორი კვირა გავიდა, მხოლოდ ორი კვირა და ეს უკვე მეორე მსხვერპლია. სემუელ, ძალიან მიყვარდი ჯარისკაცო, ჩემი რაზმის სული და გული იყავი. შენ და ჯო...თუმცა ბიჭებმა თქვეს...სისულელეა ამაზე ფიქრი საერთოდ, იქ გადაფრენილი ჩიტიც ვერ გადარჩება. ღირს კი ვინმეს გაგზავნა? იქეთ გაფრენა ფაქტიურად წარმოუდგენელია, ჩინელები აუცილებლად მიაგნებენ ნებისმიერ მფრინავ ობიექტს და ჩამოაგდებენ, იქ მათი ტერიტორიაა. ყველაფერს აჯობებს ერთი გადავკრა, შესანიშნავი ვისკი გამომიგზავნა გენერალმა ნიუტაუნიდან„  ბარიდან მაღალ ფუჟერს და ვისკის ბოთლს ვიღებ, ნახევრამდე ვავსებ და სულმოუთქმელად ვსვამ. სავარძელში ვეშვები და თვალები მელულება : „რა მაგარი გოგოა მარგო, ლამაზი, ჯიშიანი, ბრწყინვალედ ფლობს აღმოსავლური ბრძოლის ილეთებს, ტაქტიკურად განსწავლული, შიშველი მარგო...ოჰ, რატომაც არა,მარგო...“
  კრის ნიუტონი-53 წლის, მაიორი, ზურგის რაზმის მეთაური, ახალგაზრდობაში გაუგონარი სიმამაცით გამოირჩეოდა, უკვე ოცი წელია აბარია სახელგანთქმული ზურგის რაზმი, თუმცა რაც ასაკში შედის ნელ-ნელა თმობს პოზიციებს. არმიის სარდლობა სერიოზულად განიხილავს მის პენსიაში გაშვების და რაზმისთვის ახალი, ენერგიული მეთაურის დანიშვნის პერსპექტივას. მაიორი ამ ბოლო დროს სმასაც შეეჩვია. სარწმუნო წყაროებიდან გამოჟონილი ინფორმაციის საფუძველზე მისი ჩანაცვლება სემი სეტონით იგეგმება. ახლა კი სანამ ნიუტონს სავარძელში ძინავს და მარგო ოლივიეზე ფიქრობს ცოტაოდენ ინფორმაციას ზურგის რაზმის შესახებ მოგაწვდით.
  მცირე ისტორიული ექსკურსი- ზურგის რაზმი ძალიან დიდი ხნის წინ, ჯერ კიდევ მესამე ათასწლეულის შუა ხანებში შეიქმნა, მაშინ როდესაც ჩინეთმა და რუსეთმა მძლავრი კოალიცია შექმნეს და დანარჩენ მსოფლიოს დაუპირისპირდნენ. ხოცვა-ჟლეტას, რომელსაც 525 მილიონი ადამიანის სიცოცხლე შეეწირა გაგრძელება კოსმოსშიც მოყვა. იმ დროს ახლად აღმოჩენილ პლანეტა იუნონაზე აჯანყდა ჩინური მოსახლეობა. საბედნიეროდ იუნონაზე მიღებული კანონის თანახმად ატომური და საზენიტო იარაღის შეტანა და გამოყენება აკრძალული გახლდათ. ჩინელებმა დედამიწიდან ცადეს მოკავშირეების იარაღით მომარაგება მაგრამ ვერ მოახერხეს. კოსმოსში ჯერ კიდევ მყარად ეკავათ პოზიციები საეთაშორისო ძალებს. იმ დროს როცა ატომურ ომში გახვეული დედამიწა სულს ღაფავდა, იუნონაზე ძირითადად ხელჩართული ბრძოლები მიმდინარეობდა. სწორედ ამ დროს შეიქმნა ზურგის რაზმი, რომელიც სპეცდანიშნულების რაზმს წარმოადგენდა და მტრის ზურგში მოქმედებდა. 3057 წლისთვის ფაქტიურად განადგურებული იყო დედამიწის მოსახლეობა. პლანეტა სადაც ერთ დროს 10 მილიარდამდე ადამიანი ცხოვრობდა ახლა მხოლოდ 700-800 მილიონს ითვლიდა. ატომური ომის კვალი ნებისმიერ წერტილში იგრძნობოდა, ომს კი როგორც ჩანს დასრულება ჯერ კიდევ არ ეწერა.

(გაგრძელება დამოკიდებულია მკითხველთა ნებასა და სეტონის გამძლეობაზე :) )