-იცი?
გაჩუმდა ჩემი გული,
სამყაროც შედგა.
არც უხარია, აღარც უყვარს
და აღარც სევდა
აღარ ავსებს სულის პარკუჭებს.
ის ფორიაქიც,
ვნებათაღელვაც,
მოვაგროვე და სადღაც ჩავკუჭე.
ბრძოლა დამთავრდა!

აბა  შენა სთქვი,
გული-ბეღურა, მობუზული,
ზამთრის თოვა და...-
რას გახდებოდა
ამდენ უგულობასთან!