არაფერი არ გამოვა ასე... –
თქვი და ხელი ჩაიქნიე ისე,
ხალხს ეგონა ურიგდება ბედსო.
მე კი ვფიქრობ,
გსურს გრძნობებში მცდიდე.

არაფერი არ გამოვა,"ჰოთქო. "–
დაგეთანხმე,
დაგიქნიე თავი.
შენ კი გინდა,
კიდევ ერთხელ ავხსნა,
რატომ არ მსურს შენი მერქვას ქალი:

–  არაფერი არ გამოვა მაინც,
ჰოდა გიშვებ,
ჰოდა წადი,
ჰოდა...
გულზე თუკი მარწუხებად გიჭერ,
რაღად გინდა მაშინ ჩემი კოცნა?!

– არაფერი არ გამოვა,არა!
მაცდური ხარ ვით სამოთხის ვაშლი,
რომ შეხედავ მიეახლო გინდა,
თუმც ჩაგაგდებს ცოდვასა და ბრალში.

არაფერი გამოვათქო ვამბობ,
გულს კი თურმე სხვა რამის თქმა უნდა. –
ღამით როცა შენზე ვფიქრობ,
ვნაღვლობ –
" ცოტა ადრე გამეცანი, თუნდაც, "

არ გრქმეოდა დღემდე ჩემი არვინ,
სხვა ქალის ხომ აგცდებოდა ტრფობა...
რა შესცოდეთ ამის ფასი მარვინ.
წავალ ახლა.
მომაწოდეთ,ქოლგა.