29.
და ამ ყოფაში
შენ ხარ სიბნელე,
ყველა შუქზე თავისთავადი.
+
და ამ ყოფაში
შენ ხარ სიბნელე,
ყველა შუქზე თავისთავადი.
+
28. ++ რა თქმა უნდა. ძალიან ლაკონურია ++ რა თქმა უნდა. ძალიან ლაკონურია
26. sehr optimistisch sehr optimistisch
25. და ამ ყოფაში
შენ ხარ სიბნელე,
ყველა შუქზე თავისთავადი. და ამ ყოფაში
შენ ხარ სიბნელე,
ყველა შუქზე თავისთავადი.
24. და მე, როგორც ბავშვი - ჯემის ქილაში,
ჩემს ტკბილ წარსულში ხელს ვაფათურებ.
კარგია : ) და მე, როგორც ბავშვი - ჯემის ქილაში,
ჩემს ტკბილ წარსულში ხელს ვაფათურებ.
კარგია : )
23. მიკვირს ოჯახიც და სიყვარულიც,
რადგან მხოლოდ სიცოცხლე მაქვს გენეტიკურად. -ეს ძალიან ფილოსოფიურია...
და მე, როგორც ბავშვი - ჯემის ქილაში,
ჩემს ტკბილ წარსულში ხელს ვაფათურებ. - ეს ძალიან გემრიელი და ლამაზი
წარმატებები, ძალიან კარგია. 5 მიკვირს ოჯახიც და სიყვარულიც,
რადგან მხოლოდ სიცოცხლე მაქვს გენეტიკურად. -ეს ძალიან ფილოსოფიურია...
და მე, როგორც ბავშვი - ჯემის ქილაში,
ჩემს ტკბილ წარსულში ხელს ვაფათურებ. - ეს ძალიან გემრიელი და ლამაზი
წარმატებები, ძალიან კარგია. 5
22. ჩემ წინ ისეთი აღმართია, რომ შეიძლება
სულ ბოლომდე წამოიმართოს
და ჩამეხვიოს ქუჩისპირა ხეების ჩრდილით”. - ჩემ წინ ისეთი აღმართია, რომ შეიძლება
სულ ბოლომდე წამოიმართოს
და ჩამეხვიოს ქუჩისპირა ხეების ჩრდილით”. -
21. და მე, როგორც ბავშვი - ჯემის ქილაში,
ჩემს ტკბილ წარსულში ხელს ვაფათურებ.
მშვენიერია
კარგი ლექსია
და მე, როგორც ბავშვი - ჯემის ქილაში,
ჩემს ტკბილ წარსულში ხელს ვაფათურებ.
მშვენიერია
კარგი ლექსია
20. და მე, როგორც ბავშვი - ჯემის ქილაში,
ჩემს ტკბილ წარსულში ხელს ვაფათურებ.
წარსულის ასეთი ლამაზი სახე (მსგავსიც კი) ჯერ არ შემხვედრია :) :-*
და ამ ყოფაში
შენ ხარ სიბნელე,
ყველა შუქზე თავისთავადი.
რა ბედნიერებაა ასეთი შუქის მატარებელი ადამიანები!...
და მე, როგორც ბავშვი - ჯემის ქილაში,
ჩემს ტკბილ წარსულში ხელს ვაფათურებ.
წარსულის ასეთი ლამაზი სახე (მსგავსიც კი) ჯერ არ შემხვედრია :) :-*
და ამ ყოფაში
შენ ხარ სიბნელე,
ყველა შუქზე თავისთავადი.
რა ბედნიერებაა ასეთი შუქის მატარებელი ადამიანები!...
19. მომწონს..... მთლიანად...ყველაფერი დაწურულია ბოლომდე, განცდაც, სიტყვაც.... და ფინალი განსაკუთრებით.....:) მომწონს..... მთლიანად...ყველაფერი დაწურულია ბოლომდე, განცდაც, სიტყვაც.... და ფინალი განსაკუთრებით.....:)
18. გმადლობთ, კომენტარებისათვის... ძალიან კარგი შენიშვნები გამოთქვი, დადუ...
რაც შეეხება ნაწერში ნახსენებ სიტყვას: განცდა... - აქ ნამდვილად, დადუ, ორმხრივ განცდაზეა საუბარი: სიხარულსა და მწუხარებაზე - ამ ორ ძირითად პლატფორმაზე, თუ შეიძლება ასე ითქვას... მაგრამ გავიხსენოთ გოეთეს სიტყვები (ციტატა ვერ მომყავს და აზრი ასეთია): - ადამიანს მხოლოდ გარკვეულ ზღვრამდე შეუძლია როგორც სიხარულის, ასევე მწუხარების გადატანა, თუ ის ამ მიჯნას გადაცდება, უთუოდ დაიღუპება-ო... სწორედ ამ აზრის გამომხატველია მანდ ეგ სიტყვაც, რომ სიხარულიც და მწუხარებაც ჩემთვის, ლექსებში, იმ დონის ემოციის მომტანია, რომ არ აქვს მნიშვნელობა მის მხარეს, მაინც ვიღუპები... (თუნდაც უტრირებულად რომ ვთქვათ).
რაც შეეხება ტექსტის ერთ-ერთ ნაწილს, რომელიც შენ ამ "განცდის" მომენტს დაუკავშირე, ვგულისხმობ "როგორც ჯილდო, როგორც სასჯელი" - აქ უფრო მკვეთრად ჩანს ყველაფერი. ვფიქრობ, გასაგებია სიტყვა "სასჯელის" აზრობრივი დატვირთვა, თუმცა "ჯილდო" ორაზროვანია, როგორც სიტყვა "განცდა" - რაზეც უკვე ვისაუბრე...
ორაზროვანია იმიტომ, რომ თუ "ჯილდო" ჩემთვის უმაღლესი მატერიაა, მაშინ მე ტექსტს არ დავამთავრებდი ადრესატთან მიმართვით: "და ამ ყოფაში/ შენ ხარ სიბნელე,/
ყველა შუქზე თავისთავადი."... და ნაწერის ადრესატს მოვაქცევდი "ჯილდოდ" მიღებულ საგანთა, თუ მოვლენათა შორის... ანუ, იმის თქმა მინდა, რომ ამ ჯილდოსაც რაღაც ირონიულად მივუდექი, როგორც ევროპელი იმპრესიონისტები აკეთებდნენ ამას, თუმცა მათთვისაც ერთადერთი ხელუხლები ღირეულება მშვენიერება იყო, რაშიც ჩემი ნაწერიც "დაეთანხმა" ნაწერის ბოლო ნაწილით...
:)
გმადლობთ, კიდევ ერთხელ...
ქალბატონო ნინო, თქვენი შეფასება (დადებითი, თუ უარყოფითი) ძალიან ბევრს ნიშნავს ჩემთვის... გმადლობთ, კომენტარებისათვის... ძალიან კარგი შენიშვნები გამოთქვი, დადუ...
რაც შეეხება ნაწერში ნახსენებ სიტყვას: განცდა... - აქ ნამდვილად, დადუ, ორმხრივ განცდაზეა საუბარი: სიხარულსა და მწუხარებაზე - ამ ორ ძირითად პლატფორმაზე, თუ შეიძლება ასე ითქვას... მაგრამ გავიხსენოთ გოეთეს სიტყვები (ციტატა ვერ მომყავს და აზრი ასეთია): - ადამიანს მხოლოდ გარკვეულ ზღვრამდე შეუძლია როგორც სიხარულის, ასევე მწუხარების გადატანა, თუ ის ამ მიჯნას გადაცდება, უთუოდ დაიღუპება-ო... სწორედ ამ აზრის გამომხატველია მანდ ეგ სიტყვაც, რომ სიხარულიც და მწუხარებაც ჩემთვის, ლექსებში, იმ დონის ემოციის მომტანია, რომ არ აქვს მნიშვნელობა მის მხარეს, მაინც ვიღუპები... (თუნდაც უტრირებულად რომ ვთქვათ).
რაც შეეხება ტექსტის ერთ-ერთ ნაწილს, რომელიც შენ ამ "განცდის" მომენტს დაუკავშირე, ვგულისხმობ "როგორც ჯილდო, როგორც სასჯელი" - აქ უფრო მკვეთრად ჩანს ყველაფერი. ვფიქრობ, გასაგებია სიტყვა "სასჯელის" აზრობრივი დატვირთვა, თუმცა "ჯილდო" ორაზროვანია, როგორც სიტყვა "განცდა" - რაზეც უკვე ვისაუბრე...
ორაზროვანია იმიტომ, რომ თუ "ჯილდო" ჩემთვის უმაღლესი მატერიაა, მაშინ მე ტექსტს არ დავამთავრებდი ადრესატთან მიმართვით: "და ამ ყოფაში/ შენ ხარ სიბნელე,/
ყველა შუქზე თავისთავადი."... და ნაწერის ადრესატს მოვაქცევდი "ჯილდოდ" მიღებულ საგანთა, თუ მოვლენათა შორის... ანუ, იმის თქმა მინდა, რომ ამ ჯილდოსაც რაღაც ირონიულად მივუდექი, როგორც ევროპელი იმპრესიონისტები აკეთებდნენ ამას, თუმცა მათთვისაც ერთადერთი ხელუხლები ღირეულება მშვენიერება იყო, რაშიც ჩემი ნაწერიც "დაეთანხმა" ნაწერის ბოლო ნაწილით...
:)
გმადლობთ, კიდევ ერთხელ...
ქალბატონო ნინო, თქვენი შეფასება (დადებითი, თუ უარყოფითი) ძალიან ბევრს ნიშნავს ჩემთვის...
17. არ ვიცი, რაღაც აკლია ჩემთვის, მომენტები მომეწონა, მაგრამ აი თუნდაც :
ვეღარ მოვეშვი უსარგებლო ლექსების წერას,
უსარგებლო - აქამდე, თორემ
მომტანია რაღაც ხიფათის,
ტკივილის, განცდის
განცდა შეიძლება დადებით ემოციაში გატარდეს, მაგრამ მაინც ვფიქრობ უარყოფითი ნიშნით აქვს ავტორს გამოყენებული და ნუთუ დადებითი არაფერი მოაქვს ამ პროცესს? მით უფრო რომ ქვემოთ, გნეტიკური შედარებების დროს, თანაბრდება დადებითი და უარყოფითი: "როგორც ჯილდო, როგორც სასჯელი"... ლექსებთანაც უნდა იყოს კარგის აღმნიშვნელი დეფინიცია, "აქამდეო" როცაა თქმული...
შესაძლოა მე ვცდები, მაგრამ ... იმედია კომენტარის აზრს ავტორი მაინც მიხვდება :D
პირველი კადრი მომეწონა მე... არ ვიცი, რაღაც აკლია ჩემთვის, მომენტები მომეწონა, მაგრამ აი თუნდაც :
ვეღარ მოვეშვი უსარგებლო ლექსების წერას,
უსარგებლო - აქამდე, თორემ
მომტანია რაღაც ხიფათის,
ტკივილის, განცდის
განცდა შეიძლება დადებით ემოციაში გატარდეს, მაგრამ მაინც ვფიქრობ უარყოფითი ნიშნით აქვს ავტორს გამოყენებული და ნუთუ დადებითი არაფერი მოაქვს ამ პროცესს? მით უფრო რომ ქვემოთ, გნეტიკური შედარებების დროს, თანაბრდება დადებითი და უარყოფითი: "როგორც ჯილდო, როგორც სასჯელი"... ლექსებთანაც უნდა იყოს კარგის აღმნიშვნელი დეფინიცია, "აქამდეო" როცაა თქმული...
შესაძლოა მე ვცდები, მაგრამ ... იმედია კომენტარის აზრს ავტორი მაინც მიხვდება :D
პირველი კადრი მომეწონა მე...
16. ყოჩაღ თორნიკე. როგორი ეკონომიაა სიტყვიერი მასალისა, სხვა დადებით მხარეებთან ერთად. ყოჩაღ თორნიკე. როგორი ეკონომიაა სიტყვიერი მასალისა, სხვა დადებით მხარეებთან ერთად.
15. რადგან მხოლოდ სიცოცხლე მაქვს გენეტიკურად.
დანარჩენი კი მივიღე, ან დავიმსახურე,
ეს მომეწონა აქ.
რადგან მხოლოდ სიცოცხლე მაქვს გენეტიკურად.
დანარჩენი კი მივიღე, ან დავიმსახურე,
ეს მომეწონა აქ.
14. კარგად წერთ. კარგად წერთ.
13. ძალიან კარგია.
ძალიან კარგია.
12. და ამ ყოფაში
შენ ხარ სიბნელე
ეს მაგარი მიგნებაა. :) და ამ ყოფაში
შენ ხარ სიბნელე
ეს მაგარი მიგნებაა. :)
11. მოჭრილი ლექსია :( მოჭრილი ლექსია :(
10. მეტს ველოდი ძმაო მართლა:( მეტს ველოდი ძმაო მართლა:(
9. რაღაც დამაკლდა ამ ლექსში..
არ ვიცი სათქმელმა ვერ დაიტია ემოცია,თუ ემოციამ-სათქმელი,მაგრამ ფაქტია რომ წერტილი იმაზე ადრე დაისვა,ვიდრე უნდა დასმულიყო(ჩემთვის)..: )
თუმცა აქ ყოველთვის სხვანაირი მუხტი მხვდება ხოლმე და სხვა იმპულსები მოდის ლექსებიდან... რაღაც დამაკლდა ამ ლექსში..
არ ვიცი სათქმელმა ვერ დაიტია ემოცია,თუ ემოციამ-სათქმელი,მაგრამ ფაქტია რომ წერტილი იმაზე ადრე დაისვა,ვიდრე უნდა დასმულიყო(ჩემთვის)..: )
თუმცა აქ ყოველთვის სხვანაირი მუხტი მხვდება ხოლმე და სხვა იმპულსები მოდის ლექსებიდან...
8. და მე, როგორც ბავშვი - ჯემის ქილაში,
ჩემს ტკბილ წარსულში ხელს ვაფათურებ.
რაც მუდამ გვიიოლებს ყოფას... ლექსი–თავისთავადი! და მე, როგორც ბავშვი - ჯემის ქილაში,
ჩემს ტკბილ წარსულში ხელს ვაფათურებ.
რაც მუდამ გვიიოლებს ყოფას... ლექსი–თავისთავადი!
7. ” და ამ ყოფაში
შენ ხარ სიბნელე,
ყველა შუქზე თავისთავადი.,, ” და ამ ყოფაში
შენ ხარ სიბნელე,
ყველა შუქზე თავისთავადი.,,
6. საამაყო ხარ:)
საამაყო ხარ:)
5. და მე, როგორც ბავშვი - ჯემის ქილაში,
ჩემს ტკბილ წარსულში ხელს ვაფათურებ.
რა საინტერესო მიგნებები გაქვთ, თან ასეთი "უბრალო" და ძალდაუტანებელი... და მე, როგორც ბავშვი - ჯემის ქილაში,
ჩემს ტკბილ წარსულში ხელს ვაფათურებ.
რა საინტერესო მიგნებები გაქვთ, თან ასეთი "უბრალო" და ძალდაუტანებელი...
4. პირიქით-ძალიანაც მარილიანია! :) პირიქით-ძალიანაც მარილიანია! :)
3. უმარილო ლექსია (ჩემთვის). უმარილო ლექსია (ჩემთვის).
2. წარმატებები
წარმატებები
1. ეს ფეისბუქზე წავიკითხე და მომეწონა... ჰოდა, არ მოეშვა ლექსების წერას, თუნდაც ისინი უსარგებლონი (არ არიან, მაგრამ მაინც) იყვნენ. ;) ეს ფეისბუქზე წავიკითხე და მომეწონა... ჰოდა, არ მოეშვა ლექსების წერას, თუნდაც ისინი უსარგებლონი (არ არიან, მაგრამ მაინც) იყვნენ. ;)
|
