კომენტარები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე. დიდება უკრაინას !!!     * * *     Сла́ва Украї́ні !!!
როგორი მცირე და კარგად საკითხავი ტექსტია.
მიკვირს, რომ გამომრჩა.

ხომ არ ჯობდა რამდენიმე თავი გამოგექვეყნებინათ ჯერ?

მობილურის ეკრანზე მართლა რთულია დიდი ტექსტების კითხვა, ყოველ შემთხვევაში ჩემთვის ასეა.
უბრალოდ მეც მაინტერესებს საკითხავად.

შთაბეჭდილება დამრჩა (სუბიქტურად), რომ სოციუმი რა გამოწვევებსაც გთავაზობს და სადაც იზრდები, სწორედ იმ ჩარჩოშივე ექცევი და ამ შემთხვევაში ბოგირს აქეთ მყოფი ბიჭები თვლიდნენ, რომ მათი ერთადერთი განვითარება მხოლოდ ბოგირს იქით იყო ამაზე მეტი არც არაფერი ჰქონდათ საფიქრალი.
თხრობა კარგი იყო.

P.S: ცოტა სხვა კულმინაციას ველოდი, ბოლოსკენ სწრაფად დასრულდა და შესაბამისად დამაჯერებლობა დამაკლდა.

+4

საინტერესოდ წერთ და დასაწყის, რამდენიმე თავსაც წავიკითხავდი აქ თუ გააგრძელებთ გამოქვეყნებას. თვითონ ჟანრს რაც შეეხება თითქმის არავინ აღარ წერს დღეს საქართველოში ასეთ ტექსტებს. ფაქტობრივად თავისუფალი სივრცეებია დატოვებული მაგიურ-რეალიზმსა და ფენტეზის მიმდინარეობაში. მითუმეტეს ისტორული კუთხითაც. დოჩანაშვილისა და ქარჩხაძის შემდგომ თითქოს ავტორებს ფანტაზიები აღარ აქვთ და მხოლოდ თანამედროვე რეალობის წერაში შემორჩნენ.
მოკლედ, უკეთ აღსაქმელად გაგრძელებას დაველოდები.

თხრობა, როგორ ყოველთვის ძალიან მომწონს, თუმცა შეგრძნება მრჩება თითქოს რაღაცის მცირე ნაწილია. მიხარია, რომ აქტიურად წერთ.

რა ზუსტია <3

რა ზუსტია <3

რა ზუსტია <3

ორ თვიანი პაუზის შემდგომ ისევ დაგიბრუნდით.
ისევ სამეფო კარის ამბებით.)

გმადლობ, ვანანო. <3

ძალიან მომეწონა  პოზიტიური, იმედიანი და სიყვარულიანი სიტყვებია და  შესაფერისი  ტემბრითაც კითხულობს.  მესიამოვნა ისე, რო  კიდევ მოვალ აქ მოვისმენ .
მუხა. 2024-03-27 03:48:24

ძალიან, ძალიან მომეწონა.
მუხა. 2024-03-27 03:35:31

ძალიან მძიმეა.
განცდები კი ჩანს, მაგრამ...
კარგად წერთ და თემა შეცვალეთ რა
5

გული დამეწვა. მძიმე წასაკითხია, მაგრამ რეალური ისტორია შეაბამისი დასასრულით.
5

საინტერესოა

გამართეთ წელი!

;) 5

ძალიან სასიამოვნო, ისტორიულ და პატრიოტულ ლექსებს წერთ.
გაიხრე ოთარ ბატონო!
მუხა. 2024-03-26 02:17:21

გამომექცა კომენტარი.
ჯურნალი "ცისკარს" წავიკითხავ.
მუხა. 2024-03-26 02:12:17

დავალება: თავშესაქცევად სცადეთ და თქვენთვის სასურველი რომელიმე  პოეტის, ცნობილისა თუ ნაკლებადცნობილის წრეები  შექმენით, დათვალეთ, ნახეთ,  მისი ცენტრალური წრე  როგორი იქნება და რამდენს “გაქაჩავს”.
ეს დავალება რომ, შევძლო, თქვენი დონის ცოდნა უნდა მქონდეს, არა ვერ "გავქაჩავ",  ჟურნალი "ცისკარას
მადლობა ყურადღებისთვის.
მუხა. 2024-03-26 02:05:33

ეს აქტუალური თემაა და რა თქმა უნდა თქვენი კრიტიკა მისაღებია,  თუმცა,  ჩვენ,  რას  ვაკეთებთ?!
მუხა. 2024-03-26 01:45:14

კარგი, პოზიტიური ლექსი.
მუხა. 2024-03-26 01:27:48

საინტერესო და კარგია, მეტი მოცულობის შეიძლებოდა.
მუხა. 2024-03-26 01:21:41

გალაკტიონზე რას იტყოდით?
უცხოელების მაგალითებს არ შეგახსენებთ.
ბერიამ ასე გამოაცხადა,, პაოლო იაშვილმა საკუთარი თვითმკვლელობით პროვოკაცია მოუწყო საბჭოთა ხელისუფლებასო” .
რა კარგი პროვოკაციაა, არა?
ერთადერთი ცისფერყანწელი , რომელიც  მის დაკრძალვას  ესწრებოდა იჰო კოლაუ ნადირაძე.
რაც შეე ება აზრის შეცვლას
ცოცხალ ადამიანს შეუძლია, მილიონჯერ შეიცვალოს, მაგრამ საკუთარი აზრის მანიფესტირების უფლება აქვს მაშინ, თუ ამით არ არღვევს  სხვების უფლებებს, გარანტირებულს კანონმდებლობით.
აი მკვდარს კი აღარ შეუძლია ამა სოფლად აზრი იცვალოს, ცოცხლებს შეუძლიათ მისი უკვე გამოთქმული  აზრის  ინტერპრეტირება და ამ ინტერპრეტაციის მანიფესტირება, თუ ამით ისევ და ისევ, არ არღვევენ სხვათა კანონიერ უფლებებს.


უფრო მეტ პოზიტივს გისურვებ, ანა, სიმსუბუქეს!!
:) მიწის შეგრძნებაა მძიმე :)
ვანანო. 2024-03-25 15:08:07

გიორგი სააკაძის სურათზე

ცალკერძ შენა ხარ და შენს პირდაპირ
მეორე სახე მე მეხატება
შენის ქვეყნისა - საქართველოსი.
რამდენი ფიქრი მწვავს, მებადება:

თუ ვერ ვიგუებთ, ვერ შევიფერებთ,
კარგი შვილები რად გვებადება?
შვილის სიკეთე მშობელს შეჰშურდეს,
ნამდვილს მშობელსა ეს ეკადრება?

ცრემლები მაღრჩობს ვეღარას ვამბობ;
კარგის დაღუპვა რად გვენატრება
ჩვენის შვილისა, ჩვენივე ძმისა?!
ვეღარას ვიტყვი, ვთრთი, მეხათრება.

ჩემო ქვეყანავ, ჩემო სიცოცხლევ,
არ გეკადრება, არ გეკადრება!..

ვაჟა-ფშაველა

..................................................................................................
სააკაძის ძახილი

ქართლის მიწა ჩოხის კალთით დამქონდა,
მისთვის ღამე მითევია თეთრადა.
სხვა მიწაზე შავი მერნით დავქროდი
და ჩემს მკერდში საქართველო ფეთქავდა.

მარჯვენა და ხმალი ერთად მიჭრიდა,
წინ მიძღოდა ჩემი მიწის ხატება,
განსაცდელში ჩავარდნილს თუ მიჭირდა,
მასზე ფიქრი ძალას მომიმატებდა.

მაგრამ როცა დამილეწეს ბექთარი,
ჩემი ხელით გადავტეხე მახვილი.
ო, გული კი მანდ დავტოვე მფეთქავი,
დაჭრილი ვარ, გესმის ჩემი ძახილი?

ნოსტეს ციხევ! ნისლი მოგიხვევია,
სამშობლოში გშვენის მხარგაშლილობა.
ღრუბელი რომ ციდან მოგიხევია,
მაგ ღრუბელით დამიფარე ჭრილობა.

დაისრული ორჯერ ცრემლით გაგშორდი,
გამწირეს და მოღალატეს მადარეს.
ჩემი ხმალი, სისხლიანი, ნაბრძოლი,
სამშობლოში ორბებს გამოვატანე.

მხოლოდ ქარი არის სევდით მდაფნავი,
გვერდით ძმები სისხლით შენაფიცარი,
სხვა მიწაში მტანჯავს ჩემი საფლავი,
არ მეცემა საქართველოს ცის ნამი,

ამომიღეთ, მთები გადამატარეთ,
მკერდზე მწველი ამაცალეთ ისარი,
ქართლის მიწა გულზე გადამაყარეთ,
იქ წაიღეთ ჩემი კუბოს ფიცარი.

ოთარ მამფორია

ოთარ რურუა. 2024-03-25 12:02:11


ხომ შეიძლება ადამიანს აზრი შეეცვალოს?



რა სამწუხაროა, რომ პაოლო იაშვილს თავის მოკვლა მოუხდა. ეს ხომ დიდი ცოდვაა.

ეს ლექსი ერთმა შემთხვევამ დამაწერინა. პაოლო იაშვილზე ტყუილების ერთ- ერთ მთავარ გამავრცელებელს , ანუ ელ . ბაქრაძის აპოლოგეტს პარიზის აეროპორტში ერთი ახლობელი, პაოლოს ერთგული შეხვედრია და  როცა უთქვამს, ტყუილებს რატომ ავრცელებთო, უტიფრად  უპასუხია ,,  ცოცხალი ადამიანები იცვლებიანო”. 

ყველაფერი სიგიჟეა.საფუძველი არ უდევს.
მე ჯერ ისევ არწასული , უკან უნდა დავბრუნდე.


მშვენიერი  ????
ტინნე. 2024-03-24 12:41:13

ვისიამოვნე! 5
ტინნე. 2024-03-24 12:39:09


1 2 3 ... 5 6 7 ... 2298 2299 2300